Berichten

TeGek!

Stichting Slicks in de media met het artikel “Gokken in tijden van Corona” in het magazine van Cliëntenraad Arkin.


Gokken in tijden van Corona

Een gokker heeft twee dingen nodig: geld en tijd. In de coronatijd lijkt de klok langzamer te tikken. Mensen zijn veel meer thuis: funest voor gokverslaafden. Kunsthistoricus, oud-galeriehouder en schrijver Hans Gieles is in gesprek met Raymond Aronds, ervaringsdeskundige en de oprichter en drijvende kracht achter Stichting Slicks, ervaringsdeskundig expertisecentrum kansspelen.

home-office

Om te beginnen en voor de duidelijkheid: deze tekst wordt geschreven op 1 oktober 2020. We hebben dus ruim een half jaar achter ons waarin we als burgers van de Nederlandse samenleving zijn geconfronteerd met zowel terughoudende als tamelijk strenge maatregelen die beoogden om de gezondheid van ruim 17.000.000 inwoners zo goed als mogelijk op peil te houden. Daarnaast staan we aan het begin van de zogenaamde Tweede Golf. En hoewel de kennis over Covid-19 toeneemt gaan ook de huidige maatregelen nog (en weer) gepaard met aarzeling, maatschappelijke onrust en pogingen tot aanpassing van het privéleven.

Naast dagelijkse beslommeringen als de afwas, de hypotheek betalen, eten en intiemere activiteiten, neigen mensen tot het ontwikkelen van zaken die de stillere uurtjes kunnen vullen. De een leest dan een boek of gaat vliegtuigspotten, een ander luistert naar muziek, verzamelt Swarowski-kristallen of voorwerpen van beeldende kunst. Een niet onaanzienlijke groep zoekt zijn (in mindere mate haar) heil in het kopen van spanning door het inzetten van geld op kansloze combinaties van kaarten, cijfers, citroenen of dobbelstenen. We noemen dit gokken, en dat kan nogal uit de hand lopen. De gokindustrie weet dat en speelt daar graag op in. Over deze zaken is ondergetekende in gesprek met Raymond Aronds. Raymond is, als ervaringsdeskundige, de oprichter en drijvende kracht achter Stichting Slicks. De stichting stelt zich ten doel om kennis van het veelzijdige landschap van het gokken te verdiepen en te delen. Daarnaast speelt ook preventie een belangrijke rol, met name met het oog op jongeren die beslist een kwetsbare groep blijken te vormen. Raymond is, eveneens als ervaringsdeskundige, al lange tijd lid van de Cliëntenraad van Arkin en hij draagt, als een verlengstuk van de praktische consequenties in zijn leven, bij aan het erkennen en herkennen van de problematiek van gokverslaving in alle lagen van onze samenleving.

Geld en Tijd
De belangrijkste middelen die een gokker kan inzetten zijn geld en tijd en beide zijn de facto schaars. Portemonnee en bankrekening kunnen leegraken en de klok tikt dag en nacht door. Omdat, wegens Covid-19, velen onder ons noodgedwongen en indien mogelijk geld vanuit huis moeten verdienen, verandert er aan de inhoud van de portemonnee niet per sé veel. De klok lijkt echter langzamer te tikken nu we in coronatijd vooral thuis moeten werken en leven. En die dagelijkse beperking geldt natuurlijk net zo goed voor mensen zonder baan of voor hen die hun werkende leven hebben afgerond. En dat alles zeker nu veel openbare gelegenheden hun deuren grotendeels of helemaal dicht moeten houden.

Raymond Aronds: ‘Het gaat de kansspelaanbieder er in algemene zin om, voor de gokker een omgeving te creëren waarin deze zich welkom voelt. Instrumenten hiervoor zijn lampjes, geluidjes, goed afgestemd licht, een drankje, een hapje, een lekkere stoel of kruk. Hierdoor wordt het verstrijken van tijd nauwelijks meer ervaren en andere aspecten van het leven worden niet meer gemist. Immers, de gokindustrie is niet gebaat bij ‘een speler’ die er na twintig minuten de brui aan geeft.’

Maar nu, tijdens corona, zijn kansspelaanbieders maar heel beperkt open. Wat doen ze nu?
‘Sinds jaar en dag zijn er op het internet veel mogelijkheden om illegaal te gokken. Vooral pokeren is bezig met een enorme opmars. Net als met het gokken op locatie gaat de overheid, die de problemen eigenlijk nauwelijks onder ogen ziet, in 2021 ook het online-gokken reguleren. En juist in deze coronatijd wenden veel gokkers zich tot die laatste vorm van geld kwijtspelen. Voorlopig onderzoek lijkt er de afgelopen periode op te wijzen dat het online gokken met zo’n 20% is toegenomen”.

‘Er is sprake van een toename van het online gokken met 20%’

Dus meer mensen worden ‘thuisgokker.’ Spelen de kansspelaanbieders daar ook op in?
‘Wel degelijk! Mogelijkheden om bijvoorbeeld met medespelers te chatten bestonden al langer. Als een alternatief sociaal contact, dus. Wat opvalt is dat er ineens veel reclame gemaakt wordt voor pokeren om punten, niet om geld. Via de televisie wordt hiervoor op een vlotte manier aandacht gevraagd. De vormgeving van deze reclames lijkt zich in het bijzonder op de jeugd te richten. En de jeugd is natuurlijk een potentiële doelgroep voor de toekomst. Sinds een klein jaar biedt Talpa Gaming, een nieuw bedrijf van John de Mol, de website Governor of Poker aan, dat de allerjongsten lijkt te willen aanspreken door een cartoonachtige beeldtaal. Men probeert natuurlijk scholen weer op gang te krijgen, maar dat lukt maar stap voor stap, dus ook kinderen zaten of zitten thuis. Kortom, een gevaarlijke ontwikkeling, want dit nieuwe aanbod wordt vrijwel expliciet gebracht als een opstapje naar het échte gokken. Maar ook de ouderen, lange tijd als digibeten beschouwd, worden niet vergeten, met name in het gaming-segment, waarin eigenlijk altijd veel verslavende elementen zijn opgenomen.’

‘Wie thuiswerkt, kan permanent een gokwebsite laten draaien.’

Gokt de thuisgokker anders dan op locatie?
‘Zelfs voor diegenen die thuis moeten werken tijdens de corona lockdown, bestaat de mogelijkheid om, naast de werkzaamheden, permanent een gokwebsite te laten draaien. Op telefoon, laptop of PC. Die mogelijkheid negeert niet iedereen. Bovendien is de koelkast om de hoek, dus een drankje erbij vervangt al gauw ‘de gastvrijheid’ die de gokindustrie op locatie aanbiedt. En alcohol, sowieso een slechte raadgever, richt in die geïsoleerde thuissituatie veel kwaad aan. Alcoholgebruik blijkt in deze coronatijden ook toegenomen en voor een gokker betekent dat dat grenzen en beperkingen vervagen. De rationele overwegingen gaan dan snel overboord. Je zou jezelf daarvoor moeten beschermen.’

Dat betekent allemaal niet veel goeds, lijkt me.
‘Omdat de reguliere gokker, en zeker de problematische gokker, naast zijn geld ook zijn tijd inzet, bijna altijd op te ruime wijze, heeft dat consequenties voor een relatie. Het verplicht thuisblijven, zo hebben we uit het nieuws mogen horen, zet relaties toch al regelmatig onder druk.”

Heb jij daar ook last van?
‘Vanuit mijn rol als onderzoeker gokproblematiek vind ik het mijn verantwoordelijkheid om op de hoogte te zijn en te blijven. Dan kom je er niet onderuit om je in die gokwereld te bewegen. Gelukkig heb ik geleerd hoe ik mezelf in bescherming kan nemen. Ik doe dat door mijn verstand, gevoel en geest op één lijn te brengen en als dit niet goed lukt zet ik zelf aangeleerde handvatten in. Op de hoogte blijven is noodzakelijk en daarmee heb ik de rode draad ‘gokken’ in mijn leven verlegd van een verslaving naar werken aan het verminderen van de gokproblematiek. Optimaal feeling houden door me te blijven verdiepen in het aanbod, dat is het voor mij.’

Ik las dat er tijdens de lockdown thuis veel meer geklust wordt. Dat lijkt me een mooi alternatief. Het kost ook geld en tijd, maar je kunt het samen doen? ‘
Je hebt gelijk, maar vertel dat maar eens aan een hardnekkige gokker!’

 


Het artikel kan je ook vinden vanaf pagina 18 van de downloadbare PDF.

Eén op drie minderjarigen kocht ooit al krasbiljet – kraslot

Vanaf hun achttiende verjaardag mogen jongeren op de lotto spelen, een krasbiljet kopen of deelnemen aan weddenschappen.

Archiefbeeld.

VAD (Vlaams expertisecentrum voor alcohol en andere drugs) organiseert elk schooljaar een bevraging bij 7.500 leerlingen uit het secundair onderwijs, over de thema’s roken, alcohol, psychoactieve medicatie, illegale drugs, gokken en gamen. Uit de resultaten van het schooljaar 2017-2018 blijkt dat één op drie jongeren een krasbiljet kochten voor hun achttiende verjaardag.

Alle soorten gokspelen zijn verboden voor minderjarigen. Vanaf hun achttiende verjaardag mogen jongeren op de lotto spelen, een krasbiljet kopen of deelnemen aan weddenschappen. Om online te gokken, het casino te bezoeken of te pokeren voor geld moeten jongeren wachten tot hun eenentwintigste verjaardag.

Dat leeftijdsverbod houdt jongeren niet tegen om op de lotto te spelen of een krasbiljet te kopen, blijkt uit de cijfers van het VAD. 27 procent van de veertienjarigen kocht ooit al een krasbiljet. Bij de vijftienjarigen stijgt dat aantal tot 33 procent.  Ook met de lotto wachten heel wat jongeren niet tot ze meerderjarig zijn. Tegen hun achttiende verjaardag speelden maar liefst één op vijf Vlaamse jongeren al minstens één keer op de lotto.

Slechts 0,8 procent speelt regelmatig

Het VAD vindt het opvallend dat de spelen van de Nationale Loterij al “goed ingeburgerd zijn op jonge leeftijd”. Directeur Katleen Peleman waarschuwt in De Standaard dat de spelen van de Nationale Loterij als opstapje kunnen dienen naar andere gokspelen zoals sportweddenschappen. Voor het VAD zijn krasbiljetten en andere lottoproducten niet onschuldig. “We zien dat mensen er evengoed verslaafd aan kunnen zijn”, zegt Peleman.

De resultaten van de VAD-bevraging wijzen niet op een probleem volgens de Nationale Loterij. De meeste jongeren die al in contact kwamen met hun producten, deden dat “ooit”. Slechts 0,8 procent geeft aan “regelmatig” mee te spelen. “We weten dat regelmaat kan leiden tot gokverslaving. Dat is hier niet het geval. Er is een groot verschil tussen ooit eens spelen en regelmatig spelen”, nuanceert woordvoerder Joke Vermoere de cijfers.

Jamie (27) kampt nog steeds met gokverslaving

Geen happy end voor gokverslaafde Jamie (27) in ‘Vandaag over een jaar’: “Gokken heeft me al 100.000 euro gekost”

 

Geen happy end voor gokverslaafde Jamie (27) in ‘Vandaag over een jaar’: “Gokken heeft me al 100.000 euro gekost”

Een jaar na zijn eerste bezoek bij Cath Luyten biecht de 27-jarige Jamie vanavond op dat hij nog steeds gokverslaafd is. FOTO: VRT

“Er was een dag dat ik 1.500 euro kwijtspeelde. Mijn gokverslaving heeft me al een klein huis gekost.” De 27-jarige Jamie is al sinds zijn pubertijd verslingerd aan kansspelen en online gokken. In Vandaag over een jaar beloofde hij Cath Luyten dat hij zijn leven zou omgooien. Maar donderdagavond geeft hij in tranen toe dat het niet is gelukt. Met zijn verhaal hoopt Jamie anderen te behoeden voor zijn fouten.

“Vandaag over een jaar wil ik verlost zijn van mijn gokverslaving.” Dat goede voornemen maakte Jamie Caluwé vorig jaar in de studio van Cath Luyten (42). Vanavond kruipt de jongeman uit Kontich opnieuw bij haar in de zetel. Maar met tranen in de ogen. Het is hem niet gelukt. “Een week geleden heb ik nog gepokerd”, geeft hij toe.

Jamie gokt al sinds z’n veertiende. “Toen ging ik met mijn vader naar de krantenwinkel. Hij liet me wedden op sportuitslagen, én we wonnen. Twee euro leverde plots 165 euro op.” Meteen had Jamie de smaak te pakken. “Ik begon geregeld te gokken. Ik vertrok vroeger naar school om langs de krantenwinkel te lopen. Tijdens de middag en na school speelde ik op de bingokast in cafés.”

De situatie werd met de jaren erger. Rond zijn twintigste deed een vriendin Jamie inzien dat hij een probleem had. Zo belandde hij bij Vagga, een vereniging voor geestelijke gezondheidszorg. “Ik sprak er met psychologen en een orthopedagoog, en even zag het er goed uit. Tot plots mijn relatie stukliep en mijn oma stierf. Dat hakte er zo hard in dat ik herviel.”

Al jaren niet gewonnen

Gokken doet Jamie op alle mogelijke manieren: van kansspelen en gokautomaten tot online pokeren. “Zolang ik maar die kick beleef. In mijn roes lijkt niets anders nog belangrijk. Maar vaak voel ik me al tijdens het spelen schuldig. Zeker als ik merk dat mijn cash geld bijna op is. Winnen? Dat heb ik de laatste jaren amper gedaan.”

De reden achter zijn verslaving zoekt Jamie bij onzekerheid. Hij kan maar niet beslissen wat hij wil in het leven. “Ik heb niks om handen wat ik echt graag doe. Dus zodra het in me opkomt om te gokken, doe ik het. Het is een drang.” Zo vergokte Jamie ooit 1.500 euro op één dag. In totaal verloor hij al de waarde van een klein huis. “Ik schat zo’n 100.000 euro. De gevolgen vallen nog mee, dankzij mijn moeder. Wanneer ik een loon of uitkering ontvang, beheert zij dat geld. Ik krijg telkens een kwart, om te overleven. Wil ik eens gaan skiën, dan betaal ik de reis in deeltjes terug aan mijn beste vriend. Ik heb geluk dat er zo veel begrip is in mijn omgeving.”

Wakker schudden

Na Jamies eerste bezoek bij Cath Luyten was er hoop. Hij bleef twee maanden gokvrij. Maar zodra hij geld had, liep het mis. “Plots had ik weer 2.000 euro verkwist. Ik had de fut niet meer om verder af te kicken. Ik schaam me kapot.”

Toch wil Jamie zijn verhaal delen, om anderen wakker te schudden. “Te veel mensen gokken. Ook in mijn vriendengroep. De bevoegde instanties moeten meer doen om het probleem aan banden te leggen. Gokken begint op steeds jongere leeftijd. Ik hoop dat ergens een tiener mijn getuigenis hoort en ermee ophoudt. Dan is het niet voor niets geweest.”

Momenteel herstelt Jamie van een angstpsychose. Hij zegt even geen grote toekomstplannen te maken. “Ik kijk niet te ver vooruit. Wel heb ik intensievere gesprekken bij de psycholoog vastgelegd. Ik wil écht iets doen aan mijn probleem.”

Bron: Nieuwsblad.be [ LINK ]

Help, mijn kind gokt online!

Help, mijn kind gokt online: ‘Steeds dacht ik: nog één keer, dan maak ik een klapper. Hulp vragen kwam niet bij me op’

Beeld Krista van der Niet

Een onschuldig potje online gokken kan rap uitmonden in een heuse gokverslaving. Vooral pubers zijn er gevoelig voor.

‘Mijn kinderen zijn geen lieverdjes’, zegt Marit (48, docent), ‘maar een gokverslaving? Dat zou hun nooit overkomen.’ Op de bank tegenover haar in de huiskamer zit dochter Jasmijn. Ze is 22, heeft een vers universiteitsdiploma op zak en een gokschuld van 44 duizend euro. Gewoon, thuis op haar mobieltje opgebouwd – niemand die iets merkte. Zelfs haar moeder niet.

Online gokken groeit en groeit: onderzoeksbureau Motivaction becijferde dat vorig jaar 1,8 miljoen mensen een online gokaccount hadden, een toename van twintig procent ten opzichte van een jaar eerder. Dagelijks doen honderdduizenden jongeren via hun telefoon een gokje in een onlinecasino, ze zetten in op sportwedstrijden of spelen op hun laptop spelletjes waarmee ze geld kunnen winnen – en verliezen. Dat aantal gaat alleen maar toenemen vanaf volgend jaar. In Nederland is het aanbieden van gokwebsites tot nu toe verboden (al zit je dus met een muisklik in een virtueel casino), maar – naar verwachting – per 1 januari 2021 wordt het legaal. Dan zal het aantal jonge mensen met gokschulden dramatisch oplopen, voorspelt opvoedkundige Marina van der Wal, die gespecialiseerd is in pubers. ‘Het puberbrein is bijzonder gevoelig voor beloning, weten we, dus heb je eenmaal iets gewonnen met een gokspel, dan blijft het lokken. Ik denk niet dat de overheid beseft waaraan ze jongeren blootstelt door online gokken nog makkelijker te maken dan het nu al is.’

Bij Jasmijn begon het gokken toen ze vanuit Groningen, waar ze studeerde, weer bij haar ouders kwam wonen in het dorp waar ze opgroeide. ‘Ik zat in mijn masterfase en deed zelfstandig onderzoek. Mijn tentamens waren gehaald, colleges hoefde ik niet meer te volgen, een dure studentenkamer was niet meer nodig. Na mijn bruisende studentenleven zat ik opeens weer thuis in mijn slaapkamertje met alle tijd aan mezelf.’ Via een vriend hoorde ze over Unibet, een site waarop je gokspelletjes kunt spelen en kunt inzetten op sportwedstrijden. ‘Ik hield vroeger al van gamen en was daar enorm competitief in. Meteen bij mijn eerste bezoekje aan de site kreeg ik 10 euro goktegoed. Ik zag een soort Rad van Fortuin voor me op het scherm. Ik snapte er weinig van, maar opeens had ik van die 10 euro 15 euro gemaakt, dat gaf een enorme kick.’ Die eerste periode speelde ze af en toe, zegt ze. Klopt, zegt haar moeder: ‘Dat zien we aan haar bankafschriften, eerst ging het nog om bedragen van een paar tientjes. Maar al gauw werden het honderden euro’s. Daarna duizenden.’

Psycholoog Leroy Snippe doet onderzoek naar gokverslaving voor zijn promotie aan de Universiteit van Amsterdam. Ook werkt hij als behandelaar bij verslavingszorginstelling Rodersana, waar hij geregeld jonge gokverslaafden in zijn spreekkamer ziet. Hij signaleert de gevolgen van de vervagende grens tussen gamen en gokken; de gokindustrie leert van games en andersom. ‘De huidige games lijken in niets op waar wij vroeger mee speelden. Tegenwoordig kennen games vrijwel allemaal gadgets, virtuele spulletjes voor de poppetjes waarmee wordt gespeeld, zoals wapens of kleding. Kinderen worden warm gemaakt voor gokken door loot boxes die ze kunnen kopen, verrassingspakketten waarmee je die gadgets kunt bemachtigen. De kans dat precies het gadget erin zit dat een kind graag wil, is echter klein. Daardoor wordt het verleid nog een keer een aankoop te doen. Dat is gokken.’ Inmiddels zijn loot boxes verboden voor de Nederlandse markt, maar een andere ontwikkeling waardoor jongeren al vroeg met gokken in aanraking komen, is het kijken van livestreams, bijvoorbeeld via Twitch. Snippe: ‘Kinderen kijken op dat kanaal naar jongeren die live hun favoriete game spelen. In de marge van het beeldscherm lopen tegelijk filmpjes waarop jongeren live aan het gokken zijn, gesponsord door de gokindustrie. Eén muisklik en je bent er.’

TIPS VAN PSYCHOLOOG LEROY SNIPPE

Hou het internetgedrag van je kind in de gaten; controleer regelmatig de webgeschiedenis en kijk of er bepaalde programma’s zijn geïnstalleerd, zoals Poker Stars, een programma waarmee je poker kunt spelen op de computer.

Hoewel gokken officieel pas mag vanaf 18 jaar, kunnen kinderen nu nog gemakkelijk fake-accounts openen. In 2021 wordt het invoeren van het burgerservicenummer verplicht.

Controleer de bankgegevens en wees alert bij regelmatige afschrijvingen en inkomsten via anonieme webwallets als Paypal en Mollie.

Check of het telefoongedrag is veranderd – het meeste gokken gebeurt op de mobiele telefoon – en let op als je kind zich vaker terugtrekt achter de computer.

Wees alert als je kind vaker om geld vraagt, schoolprestaties dalen en je kind onrustiger en meer gespannen is, of juist futloos.

Wees extra alert als verslaving voorkomt in de familie. Bepaalde genetische aanleg kan iemand vatbaarder maken. Zo maakt het gen dat samenhangt impulsiviteit iemand gevoeliger voor beloning dan voor straf, waardoor kans op verslaving groter is.

Creëer thuis een sfeer van openheid waarin fouten maken erbij hoort en praat over online gokken met je kinderen. De kans op verslaving is kleiner als dingen bespreekbaar zijn.

Waar Jasmijn in de eerste maanden na haar kennismaking met gokken nog incidenteel speelde, kon ze al gauw niet meer stoppen. Ze won veel geld, maar het vloog er nog harder uit. Binnen een jaar was haar zorgvuldig opgebouwde spaarrekening, waarop ze sinds haar zestiende al het geld van haar bijbaantje had gestort, leeg, en had ze bovendien een flinke studieschuld bij elkaar geleend. ‘Steeds dacht ik: nog één keer, dan maak ik een klapper, stop ik en komt alles goed. Hulp vragen kwam niet bij me op. Ik los dit zelf op, dacht ik steeds. Ik wilde anderen niet met mijn probleem belasten.’

Jasmijn was veel weg in die tijd, zegt haar moeder Marit. ‘Ze kwam thuis, gooide haar spullen neer en was weer weg, naar vriendinnen, sporten, werken, het ging maar door. En als ze er wel was, was ze vaak mentaal afwezig.’

Ze vluchtte het huis uit om zichzelf ervan te weerhouden nog meer te gokken, verklaart Jasmijn. ‘Ik deed het vooral als ik alleen thuis was. Dan kon ik de verleiding niet weerstaan, terwijl ik ergens wel wist dat het fout ging. Ik raakte financieel aan de grond.’

Beeld Krista van der Niet

Ook Bas (22, hovenier) pakte vooral zijn mobieltje om te gaan gokken als hij alleen was. Bas is een knappe, wat verlegen jongen die zich diep schuldig voelt omdat hij dertigduizend euro heeft vergokt, geld dat deels door zijn moeder voor hem gespaard was en dat hij deels zelf had verdiend. Hij vertelt hoe hij al jaren inzette op voetbalwedstrijden, maar dat het na de dood van zijn vader pas echt misging. ‘Eerst gokte ik alleen op vrijdagavond, voor het stappen, dan won ik vaak wel tweeduizend euro. Als ik verloor, compenseerde ik dat met een nieuw spelletje. Ik maakte vrijwel altijd winst en had vervolgens een leuke avond met m’n vrienden in de kroeg.’ Tot hij niet lang na de dood van zijn vader een weekend in zijn eentje naar Barcelona ging en in het casino zeshonderd euro verloor. Bas: ‘Om dat verlies goed te maken, zette ik drie keer duizend euro in op mijn online gokaccount. Teruglopend naar mijn hotel, vijfhonderd meter verderop, verloor ik het vervolgens allemaal. Vanaf het ontbijt de volgende dag was ik maar met één ding bezig: mijn geld terugwinnen. Ik zette vierduizend euro op één voetbalwedstrijd en was continu online om te kijken wanneer ik kon uitcashen, het optimale moment om te stoppen en een zo hoog mogelijke winst te incasseren. Bij het avondeten had ik alles terug plus een paar duizend euro winst. Eenmaal thuis dacht ik: ik zit nu in zo’n goeie flow, nu moet ik doorgaan. Twee weken lang was ik elke dag, elk uur, aan het gokken. Ik kon niet meer stoppen. Na die twee weken was ik al mijn geld kwijt.’

Zijn moeder Janneke (53, communicatiemanager van een winkelketen) zit verslagen op de bank. ‘Vorig jaar december kreeg ik door dat er iets niet in de haak was. Bas ondernam niks meer, zat maar lamlendig thuis. Op een avond vroeg ik hem mee naar een restaurant onder het mom van gezellig samen uit eten. Daar confronteerde ik hem met zijn gedrag. Ik vroeg net zo lang door tot hij toegaf wat er speelde. Ik was verbijsterd, had werkelijk geen idee dat dit aan de hand was. Ik heb gezegd dat ik altijd van hem blijf houden, maar dat hij direct in behandeling moest. De volgende dag ging hij naar de huisarts, de week erop zat hij bij een psycholoog.’

Een gokverslaving kan van het ene op het andere moment ontstaan. Vaak gaat het lange tijd goed, totdat iemand zichzelf niet meer in de hand heeft. Gokkers spreken vaak over een bubbel of roes waar ze in terechtkomen. Dat klopt ook wel met de theorie: er komt dopamine vrij tijdens het gokken, het beloningscentrum in het brein wordt geprikkeld en de hersenen worden ‘gekaapt’. Omdat het brein steeds opnieuw naar zo’n beloning hunkert, zal het meer en meer aansturen op gokgedrag. Tegelijk moet het beloningscentrum in de hersenen steeds vaker en sterker geprikkeld worden om hetzelfde plezierige effect te krijgen.

Snippe: ‘De denkfout die veel gokkers maken is dat ze verwachten het gokken in de hand te kunnen houden. Als ze worden behandeld voor hun verslaving willen ze in het begin vaak leren zó te gokken dat ze die ene grote klapper kunnen maken, en daarna stoppen. Het verloren geld is hun grootste probleem. Voor mij is dat een teken dat ze nog in de mindset van het gokken zitten. Het herstel is begonnen zodra gokkers inzien dat het gokken zélf het probleem is.’

Ook voor Jasmijn vormde in eerste instantie vooral het verloren geld haar probleem. Om te kunnen blijven gokken vroeg ze een paar maanden voor haar buluitreiking een studielening aan bij de Dienst Uitvoering Onderwijs (DUO). Die kreeg ze, zonder problemen. Marit, haar moeder: ‘Daar ben ik heel kwaad over. Een student die nooit geleend heeft en aan het einde van haar studie opeens achttienduizend euro opneemt in twee maanden tijd. Algoritmes moeten toch aangeven dat dit een te grote afwijking is? Al hadden ze maar een mailtje gestuurd. Ook bij de bank waar Jasmijn een rekening heeft, ging er kennelijk geen belletje rinkelen. Zonder problemen gingen er duizenden euro’s af en kwamen er de volgende dag weer grote bedragen bij. Nooit is er ook maar één vraag gesteld.’

Het dieptepunt volgde afgelopen april. Jasmijn: ‘Op een maandag was ik alleen thuis. Ik had een enorme winst gemaakt van twaalfduizend euro, maar in de twee uur daarna verloor ik alweer achtduizend. De volgende dag ging de rest op. Al het geld dat ik vanaf mijn 16de had verdiend met bijbaantjes  en dat ik op een spaarrekening had gezet. Het was flink veel geld en ik had mezelf een limiet gesteld: het bedrag op die rekening mocht niet lager worden dan elfduizend euro. Daar hield ik me dus niet aan: ik was alles kwijt en daarbovenop had ik een studieschuld van achttienduizend euro. In totaal heb ik 44 duizend euro vergokt. Die dag voelde ik: hier kom ik zelf niet uit. Ik belde de huisarts om een verwijzing te krijgen voor hulp bij gokverslaving. Diezelfde middag heb ik het aan mijn vriend verteld en ’s avonds aan mijn moeder.’

Die zegt: ‘Ik was compleet in shock. Gokverslaving had ik altijd geassocieerd met het uitschot van de maatschappij. Verslaafd raken aan een spelletje, dan moet je toch wel heel dom zijn. Dat dit mijn studerende dochter kon overkomen, had ik nooit bedacht.’

TIPS VAN PUBERDESKUNDIGE MARINA VAN DER WAL

Breng eerst het probleem in kaart: waar(op) gokt je kind, hoe hoog zijn de schulden?

Voorkom verwijten, ‘we houden van jou’ moet de boventoon blijven voeren

Heb compassie met jezelf als ouder – dit was nooit jouw bedoeling

Kijk wel naar je eigen aandeel – waar heb je misschien steken laten vallen?

Zoek uit welke gevoelens de overhand hebben bij je kind. Bij schuldgevoel heeft je kind met name een plek nodig om te biechten, bij schaamte een plek om te schuilen.

Verdiep je in verslavingsgedrag.

Maak samen een plan om eruit te komen en zorg ervoor dat je kind in behandeling gaat.

Inmiddels is Jasmijn ruim een half jaar verder. Het is haar gelukt gokvrij te blijven – een zware periode voor haar en haar omgeving. In die tijd haalde ze haar bul. ‘Niet echt een feestelijke dag’, zegt ze nu. ‘Het voelde verschrikkelijk om de koffie en taart niet eens zelf te kunnen betalen.’ Ze woont bij haar ouders en is in behandeling bij een verslavingszorginstelling. ‘De hypothese is dat ik heel prikkelgevoelig ben en moet leren onrust te verdragen in plaats van steeds afleiding te zoeken. Ik moet leren omgaan met gevoelens die door het gokken werden gedempt.’ Ze heeft een baan aangenomen die ze niet per se ambieerde, omdat ze vooral één ding wil: haar schulden aflossen. ‘Volgend jaar sta ik weer op nul.’ Om zichzelf te beschermen tegen een terugval heeft ze met haar vriend afgesproken dat hij haar financiën beheert en haar zakgeld geeft. ‘Een enorme stap terug van het leven dat ik leidde, met etentjes, mooie kleren en zelfs afspraken met de makelaar voor een koophuis.’ Hoewel haar behandeling bijna is afgelopen, vertrouwt Jasmijn zichzelf nog niet. ‘De aantrekkingskracht van het gokken is groot. Als ik aan het gokken was, was ik heel gefocust; de rest van de wereld kon ik buitensluiten. Ik kreeg wel minder eetlust, werd mager en had vaak last van spanningshoofdpijn.’

Haar ouders hebben haar uiteindelijk liefdevol opgevangen. ‘Dat was wat ik nodig had, dat ik onvoorwaardelijk geaccepteerd werd.’ De relatie met haar vriend staat onder druk. ‘Hoewel hij in eerste instantie begripvol reageerde, kwam daarna de boosheid en het onbegrip. Hij snapt niet dat ik hem zo belazerd heb. Dit alles maakt dat ik op mijn tenen ga lopen; mijn gevoel van eigenwaarde heeft een enorme deuk opgelopen.’

Zowel de moeder van Jasmijn als die van Bas worstelt met gevoelens van falen en schuld. Jasmijns moeder Marit: ‘Ik voel me tekortschieten. Haar dit verhaal te horen vertellen, de eenzaamheid die eruit spreekt, raakt me diep. Het is enorm pijnlijk dat zich dit allemaal recht onder mijn neus afspeelde. Het voelt alsof ik mijn kind niet heb kunnen beschermen.’ Janneke vraagt zich af wat haar aandeel in Bas’ gokverslaving is geweest. ‘Bas heeft een lastige jeugd gehad met een vader die mentaal niet in orde was. Omdat hij ook fysiek ziek was, durfde ik niet bij hem weg te gaan. Dat heeft een stempel op ons leven gedrukt. Ik vraag me af of het ook zo ver was gekomen met Bas als ik eerder van zijn vader was gescheiden.’

Zowel Jasmijn als Bas heeft geleerd dat praten over gevoelens helpt. Jasmijn: ‘Ik was bang voor afwijzing en veroordeling, maar het lucht enorm op om erover te praten. De mensen aan wie ik het heb verteld, veroordeelden me helemaal niet. Het zorgt zelfs voor mooie gesprekken waarin ze zelf ook durven te vertellen waar ze mee zitten.’ Ook Bas leert zijn emoties verwoorden en hij is bezig met de verwerking van zijn jeugd. Onlangs heeft hij de stap genomen zijn vriendin in te lichten. ‘Daar was een hele sessie met mijn psycholoog voor nodig. Ik was bang dat mijn vriendin het zou uitmaken, maar in plaats daarvan vond ze het fijn dat ik haar in vertrouwen nam. Onze band is sterker geworden.’ Bas weet zeker dat hij nooit meer gaat gokken. ‘Ik wil nooit meer in die situatie terechtkomen.’ Hij is afgevallen tot een gezond gewicht, drinkt de helft minder dan vroeger en gaat bijna dagelijks naar de sportschool. Hij blijft zich bewust van zijn kwetsbaarheid en voelt op sommige momenten nog drang om te gaan gokken. ‘Maar dan hoef ik alleen maar te denken: dertigduizend, dertigduizend euro kwijt, en vervolgens ga ik bedenken hoe ik mezelf kan afleiden. Ik heb geleerd dat drang een golf is die je overspoelt, na hooguit een kwartier is de golf verdwenen.’

De namen van de ouders en kinderen zijn gefingeerd om hun privacy te beschermen. De kinderen zijn onherkenbaar in beeld gebracht. De echte namen zijn bekend bij de redactie.

LEGALISEREN? ‘EEN DUIVELS DILEMMA’

Hoewel je met een paar muisklikken in een virtueel casino zit, is online gokken nu nog bijna altijd illegaal. Er is slechts een klein aantal kansspelen met een vergunning, de Toto bijvoorbeeld. Maar daar komt verandering in: vanaf (waarschijnlijk) 1 januari 2021 zet de overheid met de vernieuwde Wet Kansspelen de deur open voor een heleboel andere goksites. Het idee is dat er door legalisatie meer controle mogelijk is. Maar of de legalisatie van online gokken zal helpen in de strijd tegen verslaving, is nog maar de vraag. De positieve kant is dat er strengere eisen worden gesteld. Spelers moeten bij registratie straks onder meer hun burgerservicenummer en geboortedatum opgeven en een limiet instellen, zowel voor het aantal keren inloggen als voor het bedrag waarmee ze willen spelen. Nog onduidelijk is hoe hierop wordt toegezien. Duidelijk is wel dat de Kansspelautoriteit (KSA) veel verantwoordelijkheid bij de gokindustrie zelf legt; de slager die zijn eigen vlees keurt, dus. Tot nog toe grijpt de KSA nauwelijks in; uit recent onderzoek van de NOS blijkt dat het kinderlijk eenvoudig is voor minderjarigen om een online-gokaccount te openen. Geen van de populaire gokwebsites voert een adequate leeftijdscontrole uit, zelfs Toto niet.

Een van de maatregelen tegen verslaving die straks worden getroffen is het Cruks, het Centraal Register Uitsluiting Kansspelen, waar goksites zich verplicht bij moeten aansluiten. Wie in dit register staat, zo is de bedoeling, komt geen casino meer binnen, ook niet online. Een goed streven, ware het niet dat veel Nederlandse sites zich op Malta hebben gevestigd en zo niet onder de Nederlandse wet vallen.

Verslavingsdeskundige professor Reinout Wiers van de Universiteit van Amsterdam noemt het een ‘duivels dilemma’. ‘Door legalisatie houd je toezicht op gokkers, maar aan de andere kant kan het drempelverlagend werken.’ Goedkeuring van de overheid wordt door veel mensen immers gezien als groen licht; de toegankelijkheid wordt groter en het aantal (problematische) gokkers zal toenemen. In België bleek dat inderdaad het geval sinds de liberalisering van de gokmarkt daar in 2010.

Blijft verbieden dan niet beter? Wiers: ‘In theorie ben ik daar voor, maar als online gokken illegaal blijft, heb je geen controle. Door legalisatie kun je eisen stellen aan goksites, bijvoorbeeld op het gebied van leeftijd, en kun je sancties opleggen bij overtredingen. Legalisatie is dus misschien niet zo gek, mits die controle goed geregeld wordt.’

Psycholoog Leroy Snippe, onderzoeker en behandelaar op het gebied van gokverslaving, pleit voor een ontmoedigingsbeleid en zeer strenge regulering. ‘Met legalisatie halen we grote gevaren in huis; gokken wordt daarmee steeds normaler. Ook zal de invloed van de gokindustrie groeien, een machtige lobby met een grote zak geld waartegen moeilijk een vuist te maken is.’

Bron: De Volkskrant [ LINK ]

Belgische Kansspelcommissie voorland van de betrokkenheid van onze Nederlandse Kansspelautoriteit?

Topman Nationale Loterij haalt uit naar Kansspelcommissie: “Ze vergist zich van doelgroep”

De Kansspelcommissie is een professionele organisatie geworden die de economische belangen en de leefbaarheid verdedigt van de uitbaters van kans- en gokspelen. Dat klaagt Jannie Haek, topman van de Nationale Loterij, aan in Le Soir. Gokverslaving is sinds de liberalisering van de markt in België een maatschappelijk probleem geworden, waarschuwt hij.

Volgens Haek wordt de Kansspelcommissie niet meer gerespecteerd door de operatoren en heeft de commissie dan ook niets meer te zeggen.

Het aanbod aan kansspelen is explosief gestegen in 2013, toen de markt werd geopend, aldus Haek. “Geschat wordt dat casinospelen en sportweddenschappen goed zijn voor een volume aan inzetten zeven maal hoger dan bij de Nationale Loterij. De evolutie van de omzet van de organisatoren van weddenschappen is sterk gecorreleerd aan het aantal gokverslaafden”, aldus Haek.

De Kansspelcommissie vergist zich volgens de gedelegeerd bestuurder van de Nationale Loterij dan ook van doelgroep. Terwijl het de bedoeling zou moeten zijn om de speler te beschermen, houdt de commissie zich bezig met de leefbaarheid van de sector, het aantal gecreëerde banen en wat via belastingen in de staatskas belandt.

Bron: Nieuwsblad (België) [ LINK ]

Drie jaar celstraf geëist tegen medewerker FloraHolland voor miljoenenoplichting

Drie jaar celstraf geëist tegen medewerker FloraHolland voor miljoenenoplichting

NAALDWIJK – Het Openbaar Ministerie wil dat de 28-jarige medewerker van Royal FloraHolland voor drie jaar de cel in gaat, waarvan één jaar voorwaardelijk. Dat eiste het OM dinsdagmiddag bij de rechter in Den Haag. De man uit Den Haag wordt ervan verdacht ruim vier miljoen euro te hebben verduisterd om zijn gokverslaving te bekostigen. De verdachte heeft spijt. ‘Ik wil het zo snel mogelijk terugbetalen.’

De man werkte op de financiële afdeling van het internationele bloemenveilingbedrijf en wist in een periode van negen maanden 4,3 miljoen euro te verduisteren door online te gokken op sportwedstrijden. ‘Het is dus niet zo dat mijn cliënt het geld fysiek in handen had. Hij kreeg het digitaal tot zijn beschikking’, vertelt Smeets. ‘Hij gebruikte het geld om te gokken, maar kon vanwege zijn verslaving zelf niet meer stoppen.’ De verdachte zou daarom blij zijn geweest dat hij uiteindelijk tegen de lamp liep.

Zijn team van vijf mensen verzorgde betalingen van 100 miljoen euro per week. Royal FloraHolland kan op dit moment nog niet ingaan op de vraag hoe de verdachte het geld achterover kon drukken. ‘We zijn wel verzekerd voor diefstal dus we gaan er vanuit dat we het geld terug krijgen’, zegt een woordvoerder. De advocaat van de verdachte zegt dat de man graag weer aan het werk wil om het bedrag zo snel mogelijk terug te betalen.

‘Ga mijn uiterste best doen’

Tijdens de rechtszaak liet de verdachte weten dat hij heeft uitgerekend dat hij 3 miljoen euro niet terug zou kunnen betalen. ‘Ik ga wel mijn uiterste beste doen.’

De rechter gaf aan dat de verdachte waarschijnlijk de rest van zijn leven op het bestaansminimum zal komen. ‘Gelukkig wil mijn verloofde er het beste van gaan maken’, aldus de man. ‘Dat zijn de gevolgen van de misdaad die ik begaan heb.’

‘Ze hadden mij een droombaan gegeven’

In de rechtszaal zei de verdachte spijt te hebben van zijn acties. Hij weet zijn gedrag aan zijn gokverslaving die hij omschreef als ‘een grote zwarte vlek’, waardoor hij niet helder meer kon denken. ‘Een verslaving is een aanslag op je lichaam, hersenen en leven’, zei de man die onlangs nog aan de universiteit in Rotterdam een master bedrijfseconomie afgerond heeft.

Iedere dag hoopt hij dat hij de tijd kan terugdraaien. ‘Wat ik mijn gezin heb aangedaan. Dat ik hun hart heb gebroken. Met name voor hen heb ik spijt. En daarnaast heb ik mezelf daarmee kapotgemaakt.’ Ook heeft hij spijt ten opzichte van Royal FloraHolland. ‘Ze hadden me een droombaan gegeven. Het voelt alsof ik ze een mes in de rug heb gestoken.’

‘Duizelingwekkend bedrag’

De officier van justitie spreekt over een ‘duizelingwekkend bedrag’ dat de verdachte heeft weggesluisd. Met 82 transacties maakte hij in totaal 4,3 miljoen euro buit. Dat kwam aan het licht, omdat de ongebruikelijke transacties werden opgemerkt. De verdachte koppelde onder meer zijn eigen bankrekeningnummer aan een oude zakenrelatie.

Volgens de officier gaat het niet om verduistering omdat de man het geld niet legaal onder zich had. ‘Hij moest listige kunstgrepen uitvoeren.’ Kortom, het gaat hier volgens justitie om oplichting. Omdat ook geld naar andere rekeningen werden geboekt, is er ook sprake van witwassen.

Bron: Omroep west [ LINK ]

Gaan Ajax of Feijenoord ook gokken met shirt reclames? In België zie je nu al hoe.

Fans én verslavingsexperts ontevreden: Club Brugge zet gokbedrijf Unibet op shirts

Aanvoerder Ruud Vormer presenteert het nieuwe Club Brugge-shirt, met Unibet als sponsor. Beeld Club Brugge

Unibet, een van de grootste onlinegokbedrijven in ons land, wordt de nieuwe shirtsponsor van Club Brugge. Tot onvrede van vele supporters. “Dit werkt de normalisatie van gokken in de hand.”

Het logo van Unibet was vorig seizoen al te zien op de mouw en verhuist nu naar de voorzijde van het Club Brugge-truitje. Dat een gokbedrijf zo prominent als sponsor in beeld zal komen, schiet veel supporters op sociale media in het verkeerde keelgat. “Een blaam voor Club Brugge.” “Dat strookt toch echt niet met ons DNA?!” “Spuug-spuuglelijke sponsor”, reageren fans onder de aankondigingen op Facebook en Twitter.

Bij de voetbalclub is er begrip voor de heisa, al zou een interne evaluatie tonen dat de kritische reacties in de minderheid zijn. “We weten dat het een sector is die bezorgdheden met zich meebrengt, vooral wat betreft minderjarigen en het gevaar op gokverslavingen”, zegt commercieel manager Bob Madou. Volgens de club is Unibet op dat vlak de best mogelijke partner. In de officiële mededeling klinkt het dat Unibet zich “differentieert op vlak van verantwoord spelen”.

Marijs Geirnaert, directrice van het Vlaams expertisecentrum Alcohol en andere Drugs (VAD), moet erom lachen. “Daar gaan we toch niet naïef over zijn? Het blijft gokken. Die bedrijven weten heus wel waarom ze voetbalclubs sponsoren: het zet mensen aan tot gokken.”

DEAL VAN 6 MILJOEN

Voor Unibet is de voorkant van een voetbalshirt een gedroomde advertentiekans. Iedereen die naar een voetbalwedstrijd kijkt, ziet het logo voortdurend in beeld – precies wanneer het bedrijf fans aan het gokken wil krijgen. Het bereikt het publiek dus op het best mogelijke moment. Volgens Madou kiezen gokbedrijven ook vaker voor shirtsponsoring. Steeds strengere wetgeving heeft onlineadvertenties sterk aan banden gelegd, waardoor klassieke zichtbaarheid een interessantere investering wordt.

Doelman Ethan Horvath (links) en een steward. Beeld Twitter

Vooral in het voetbal wordt steeds meer geld gepompt. Vijftien van de zestien eersteklasseclubs in ons land hebben een of andere sponsorovereenkomst met een gokbedrijf. “Je kunt gewoon niet achterblijven”, zegt Club Brugge-woordvoerder Kirsten Willem. De commerciële waarheid is dat gokbedrijven gewoon meer geld willen bieden. Volgens bronnen is met de deal zo’n 6 miljoen euro over twee jaar gemoeid. De club wil alleen kwijt dat het budget van Unibet ongeveer drie keer zo hoog ligt als dat van andere mogelijke sponsors. Madou: “Als wij de deal niet sluiten, doet een van onze concurrenten het wel.”

GOKVERSLAVING

Het grote budget is exemplarisch voor de aanhoudende groei van de gokindustrie, zegt Arne Nilis, de zoon van ex-prof Luc. Hij kampte jarenlang met een zware gokverslaving en wierp zich de voorbije jaren op als een vocaal tegenstander van die industrie. “Een voetbalclub als Club Brugge doet zich altijd voor als een binder van de samenleving met maatschappelijke doelen. Dan is het echt ongeloofwaardig om voor een goksite reclame te maken en jonge mensen te beïnvloeden.”

“De maatschappelijke realiteit is dat weddenschappen steeds meer een deel van sport- en voetbalbeleving worden”, meent Madou. Die redenering bijt zichzelf in de staart, klinkt het dan weer bij Nilis. “De beslissing van Club Brugge werkt de normalisatie van gokken net in de hand.”

De voetbalclub benadrukt dat ze hard gewerkt heeft om de afspraken met Unibet zo ethisch verantwoord mogelijk te maken. “We zijn overeengekomen dat er geen enkele campagne kan zijn met Unibet en Club Brugge, behalve campagnes die verantwoord spelen als focus nemen.” Daarnaast zal het logo van het gokbedrijf niet geprint worden op shirts die aan minderjarigen verkocht worden. Daarop komt de slogan ‘no heart, no glory’.

Een lovenswaardige maatregel, volgens Geirnaert, die weliswaar weinig verschil zal maken. Minderjarigen mogen niet gokken, dus de sector mikt sowieso op volwassenen. “Bovendien blijft het effect beperkt, want jonge fans zien hun idolen nog steeds spelen in shirts met de sponsor erop.”

Tijdens de oefenmatch tegen Heist speelde Club met de slogan ‘no heart, no glory’ op het shirt. Beeld BELGA
Bron: De Morgen [ LINK ]

Wetenschappelijk stuk over gokstoornis van de Hoge Gezondheidsraad (België)

Wetenschappelijk stuk over gokstoornis van de Hoge Gezondheidsraad (België) [ lees meer ]

Gokken de nieuwe heroïne voor de jongeren

In dit speelhuis vergokte Dani zeker 7000 euro

De gokverslaving onder Spaanse jongeren groeit door de wildgroei aan sportweddenschappen die je online kunt spelen. Maar ook vestigen zich in arme wijken van grote steden steeds meer speelhuizen. Daar glimt de belofte van makkelijk geld verdienen. Hulpverleners spreken over het gokken als de nieuwe heroïne.

Dani Canosa (20) heeft geen idee hoeveel hij vergokte of waar het geld vandaan kwam. Meer dan 7000 euro was het zeker. We staan voor de gokwinkel in Madrid waar hij in ruim twee jaar tijd dagelijks kwam. “Mijn middelbare school is vlakbij. Ik kreeg van mijn moeder geld om iets te eten te kopen in de middag. Dat geld verspeelde ik hier met mijn klasgenoten.”

Zo begon het. Maar hij bleef alleen achter toen het schooljaar voorbij was. “Het enige wat er nog was, was dat gokken.”

‘Gokken is net als heroïne, het verwoest je leven’

Dat hij minderjarig was maakte het speelhuis niet uit. Aanvankelijk vervalste Dani zijn ID-kaart. Maar na twee keer was hij vaste klant en werd hem nooit meer om een legitimatie gevraagd.

“Je wordt uitgenodigd om door te gaan met spelen”, vertelt hij. “Het personeel is aardig. Je krijgt gratis cola van ze. De eerste dag verlies je 3 euro. Daarna verlies je 15 euro. Maar je denkt steeds: dat verdien ik morgen wel weer terug. Dat denk je ook als je 100 euro kwijt bent.”

“Maar natuurlijk verlies je. Alles in de speelhuizen is erop ingericht dat je verliest.”

Steeds meer jongeren verslaafd

De markt voor sportweddenschappen werd al in 2011 in Spanje vrijgegeven. Het bleek een gat waar grote bedrijven snel insprongen. Alleen al in de hoofdstad Madrid staan nu 385 speelhuizen, een verdrievoudiging in vergelijking met vijf jaar geleden. In dezelfde periode verviervoudigde het aantal geregistreerde gokverslaafden in Madrid tot 18.000. De toename zit vooral bij jongeren onder de 25 jaar.

Doordat het gokken online gebeurt, in een speelhuis of via je mobiel, kan de verslaving razendsnel gaan, weet Diana Alonso, een psychologe die gokverslaafden helpt. Tot nu toe had ze niet echt een bepaald profiel van de mensen die ze behandelt.

“Sinds de massale opening van speelhuizen in de stad krijgen we steeds meer jongere mensen”, zegt Alonso. “Jongeren die in korte tijd een spelverslaving kregen, die begonnen toen ze nog minderjarig waren. In een paar maanden zijn ze verslaafd.”

Een van de speelhuizen in de volkswijk Vallecas in Madrid ROP ZOUTBERG/NOS

Het grote verschil met de fruitmachines in cafés, of de loterijen op straat, is dat je 24 uur per dag online kunt gokken, meent Alonso. “De barrière om te spelen is heel erg laag, en er wordt ook veel meer geld op ingezet.”

Veel speelhuizen staan in armere delen van de grote steden. Een voorbeeld is de wijk Vallecas in Madrid. Over drie huizenblokken kwamen elf gokwinkels. Een neonreclame met stapels geld verlicht de winkelstraat. Reclames waarin voetballers of bekende acteurs optreden doen de rest: negentien van de twintig clubs uit de Spaanse Primera Division kregen afgelopen seizoen sponsorgeld van de beursgenoteerde gokbedrijven.

Alonso omschrijft het online gokken als een nieuwe heroïne. “In heel korte tijd komen mensen in de gevarenzone. Ze bouwen enorme schulden op, maken hun omgeving van vrienden en familie kapot, breken studies af. Ouderen roven de spaarpotten van hun kinderen leeg, jongeren plunderen de rekeningen van hun ouders.”

Reclame voor de speelhuizen waarin voetballers van FC Barcelona optreden ROP ZOUTBERG/NOS

Het verging Dani niet anders. Hij verzon aanvankelijk smoezen om geld van zijn moeder te krijgen. Toen dat niet voldoende was haalde hij het uit de portemonnees van zijn ouders. “Acht maanden geleden betrapten ze me. Ik haalde die dag 300 euro van mijn rekening om te gokken. Het was de dag waarop ik mijn moeder smeekte me te helpen.”

Hij is nu acht maanden van het gokken af en gaat wekelijk naar een groepstherapie voor gokverslaafden, op amper twee straten van het speelhuis waar hij altijd kwam.

Maken verslaafden de stap hulp te vragen dan is dat vol schaamte, zegt de psychologe Diana Alonso. “Ze hebben dingen gedaan waar ze zichzelf niet toe in staat achtten. Ze denken dat het dwangmatig gokken een slechte gewoonte van ze is. Maar het is een psychologische ziekte.”

Er is minstens anderhalf jaar nodig om de gokverslaving te stoppen. Maar het kan ook drie jaar zijn. “Daarna is het nog niet voorbij. Je blijft er de rest van je leven van herstellen.”

Hoe zit het in Nederland?

In Nederland is de wetgeving voor het online gokken begin dit jaar verruimd. Vanaf 2020 kunnen de eerste aanbieders in Nederland aan de slag, zij het onder een strenge voorwaarden. Zo wordt de inzet van bekende voetballers in reclames verboden.

Bron: NOS [ LINK ]

Helft meer Belgen hebben gokverbod

Helft meer Belgen hebben gokverbod

In België worden 353.312 mensen uitgesloten van gokken. ©Anthony Dehez

Het aantal mensen voor wie een gokverbod geldt, is met de helft gestegen sinds 2013. Voor de echte probleemgokkers is er amper hulpverlening op maat.

In België worden 353.312 mensen uitgesloten van gokken. Dat blijkt uit cijfers die De Tijd opvroeg bij de Kansspelcommissie, de waakhond van de goksector. Eind 2013 stonden nog maar 235.321 mensen op die lijst. Dat komt neer op een stijging van 50 procent. Het gaat om het grootste aantal mensen sinds de start van het systeem met geblokkeerde spelers in 2010.

Indicator voor verslaving

De zwarte lijst is de beste indicator voor verslaving. Daar bestaan geen andere statistieken over, evenmin als over het aantal verslaafden in behandeling door een gebrek aan registratie.

56.000
Op de zwarte lijst van de waakhond van de goksector staan 56.000 mensen die door hun beroep een gokverbod krijgen. Het gaat onder meer om deurwaarders en politieagenten.

Niet iedereen op de zwarte lijst is een probleemgokker. Er staan ook 56.000 mensen op met een beroep dat hun verbiedt te gokken. Het gaat om deurwaarders, notarissen, magistraten en politieagenten. De reden is dat ze met een gokschuld het risico lopen gechanteerd te worden.

Op de zwarte lijst staan nog vier groepen.

De grootste groep, die de voorbije vier jaar bijna verdubbelde, is uitgesloten van gokken door een uitspraak van een rechter. Het gaat om geesteszieken, gehandicapten, criminelen en mensen met schulden die onder de budgetcontrole van het OCMW vallen.

Daarnaast is er een verbod voor mensen in collectieve schuldregeling, met een afbetalingsplan voor hun schuldeisers. Hun aantal steeg sinds 2013 met een derde tot bijna 112.000.

Topje van de ijsberg

Ruim 31.000 mensen lieten zich vrijwillig op de lijst plaatsen, de helft meer dan vier jaar geleden. Ten slotte werden 463 mensen op vraag van hun familie op de lijst gezet, vier keer meer dan in 2013. Enkel die laatste twee groepen staan op de lijst omdat ze directe gokproblemen hebben.

Preventiewerkers stellen dat de zwarte lijst maar het topje van de ijsberg is. Ze beweren dat maximaal een op de tien probleemgokkers geregistreerd staat. Schattingen gaan uit van bijna een half miljoen risico-, probleem- en verslaafde gokkers. Dat is 6 procent van de Belgische bevolking boven 18 jaar.

Een andere graadmeter is dat de Kansspelcommissie in België ruim 800.000 geregistreerde spelers telt. Het gaat over online gokkers die zich wettelijk moeten registreren voor ze actief worden op legale wedsites. Er zijn daarnaast schattingen dat 5,7 miljoen Belgen wel eens gokken.

Geen definitie

Er bestaat geen echte definitie van wat een gokverslaving is. Het Vlaamse expertisecentrum voor Alcohol en Andere Drugs stelt op basis van wetenschappelijk onderzoek dat probleemgokkers snel de helft van hun inkomen vergokken. Gemiddeld gaat het om bijna 1.000 euro per maand.

De zwarte lijst is niet waterdicht. Alleen casino’s en speelautomatenhallen zijn verplicht de namen van hun klanten – in de gokzalen en op hun websites – te controleren in EPIS, de elektronische databank met uitgesloten spelers.

Dat gebeurt niet voor bingokasten in cafés. Die werken met een identiteitskaart, maar dat systeem is simpel te omzeilen. De grootste blinde vlek zijn de bookmakers, wedkantoren en krantenwinkels die evenmin een EPIS-check moeten doen.

Live betting

Die vrijstelling roept vragen op, nu krantenwinkels als gokkantoren opereren. Gokbedrijven zetten er terminals voor ‘live betting’, een erg verslavende gokvariant met honderden wedopties, waarop geen enkele controle is.

‘Er zit een wetgevend initiatief in de pijplijn om de identiteitschecks uit te breiden. Daarnaast is het de bedoeling de controles voor de uitgesloten beroepen te verstrengen. Die omzeilen nu te gemakkelijk het verbod’, stelt de Kansspelcommissie.

Amper hulp

Er klinkt ook striemende kritiek dat gokverslaafden amper in de aangepaste hulpverlening terechtkunnen. Ze belanden in groepen voor drugs- en alcoholverslaving, waar veel gokkers weliswaar ook mee kampen, maar die volgens artsen een andere behandeling vragen. Hulpverleners moeten verslaafden noodgedwongen doorverwijzen naar privéklinieken, tot in Zuid-Afrika toe.

Hulpverleners moeten verslaafden noodgedwongen doorverwijzen naar privéklinieken, tot in Zuid-Afrika toe.

De oppositiepartij sp.a wijst op beleidsrapporten, onder meer van de Hoge Gezondheidsraad, die stellen dat het zorgaanbod ruim onvoldoende is. ‘Een nota van de overheidswerkgroep Gokken komt uit op één zelfhulpgroep, drie centra voor geestelijke gezondheidszorg met een specifiek aanbod, twee hulplijnen en een website.’

Probleem neemt toe

Vlaams minister van Volksgezondheid Jo Vandeurzen (CD&V) krijgt signalen dat het probleem in Vlaanderen toeneemt. ‘Ik heb het in 2016 op de agenda van de Vlaamse cel Drugsbeleid geplaatst. Vlaanderen financiert mee de website Gokhulp.be, die zelfhulp en begeleiding aanbiedt. De site telde in 2017 116.376 bezoekers, 200 aanmeldingen voor zelfhulp en 80 voor begeleiding.’

Vandeurzen wijst ten slotte op de nieuwe regeling waarbij een bezoek aan de psycholoog beperkt wordt terugbetaald. ‘Dat zal ook helpen.’