Berichten

Corona duwt ons naar een game epidemie

Corona waart door ons land en onze gedachten, maar naast de besmettingspiek koersen we tegelijk ook af op een game-piek. In China, Italië en andere corona haardvuren zien we enorme stijgingen van game downloads, streaming en game-gerelateerd dataverkeer. Dat is logisch, games passen perfect op de lege uren van de huidige pandemie. Echter, als we te lichtzinnig zijn over de effecten van commerciële games dan duwt corona talloze jongeren richting ongezonde verhoudingen met die games.

coronavirus-home

Het zijn andere tijden, velen zijn thuis gestrand en menigeen moet dat huis overdag ineens delen met kinderen. Hoe in vredesnaam iets gedaan te krijgen met al dat drukke kroost? Kindermanagement is acuut een lastig probleem geworden. Jongeren stromen over van ongeleide energie waarmee ze de wereld leren kennen, maar deze ook verstoren. De digitale oppas biedt soelaas. Zet je kind achter een scherm met een ‘goede’ game en je hebt er geen kind meer aan. Voor jongeren, anders dan voor ouderen, zijn games meestal veel gevaarlijker dan virussen. Een jong gezond lijf verwerkt een virus in een paar dagen of weken; gameverslavingen kunnen jarenlang huishouden in de geesten van jongeren. Anders dan bij het lijf herstelt zulke psychische ‘schade’ vaak moeilijk.

De vraag wat er toch zo kwalijk is aan te veel gamen hangt nauw samen met de vraag wat games toch zo effectief maakt om aandacht op te slorpen. Dit heeft te maken met het verdienmodel van moderne games. De game-industrie is niet voor niets veel groter geworden dan Hollywood en de muziekindustrie tezamen. Om aan een gamer te verdienen moet een game iemands aandacht grijpen, die vasthouden en de gamer zo goed mogelijk manipuleren tot koopgedrag. Hierin concurreren gamebedrijven met elkaar. De games die het slimste, hardste en snelste op psychologische knopjes van hun gamers drukken winnen. Deze games zijn misschien niet opzettelijk verslavend maar competitieve marktprincipes doen de grote jongens van de game-industrie wel steeds meer en krachtigere prikkels toevoegen. De som daarvan is games met zoveel stimulatie dat ze verslavend zijn.

Dat er nu in deze corona-tijden meer en langer gegamed mag worden is begrijpelijk maar ook onfortuinlijk. De noodzaak tot sociale afstand en het sluiten van allerlei voorzieningen scheppen precies de omstandigheden waarin gamegedrag makkelijker problematisch kan worden. Een bekend fenomeen in de verslavingswetenschap is het effect van een verrijkte omgeving. Wat onderzoekers zien is dat, in kale, eenzame kooitjes proefdieren makkelijk verslaafd raken aan van alles. Echter, in ruimere en verrijkte kooitjes, met meer natuurlijke elementen en soortgenoten, is het haast onmogelijk om proefdieren verslaafd te krijgen. De natuurlijke omgeving voorziet in alle behoeften en daardoor zijn verslavende middelen relatief minder verleidelijk. Jongeren maken nu een sterke verarming van hun omgeving mee, scholen, sportclubs, kinderdagverblijven, etc. zijn gesloten en we moeten afstand van elkaar houden. Het is precies door deze verarming van de buitenwereld dat games in contrast nog stimulerender zijn en dus verslavender werken.

Het jonge, onvolgroeide brein is extra vatbaar voor prikkels en wordt gemakkelijker beïnvloed door virtuele super stimulatie. Het listige is dat het ontwikkelen van problematisch gamegedrag zich even onzichtbaar voltrekt als een virusinfectie. Bij mijzelf begon het op mijn twaalfde toen ik het zwaar kreeg in de brugklas. Ik sloot slecht aan bij de nieuwe middelbare schoolomgeving en raakte genoeg geïsoleerd om mijn relatie met games te doen veranderen van aard. Ik speelde steeds minder voor de lol en steeds meer om mijn verwarring en frustratie te bestrijden. In gamewerelden ervoer ik nog wel kracht en controle, dus zocht ik die steeds meer op. Nu de structuur van het dagelijks leven is gebroken kunnen jongeren ook een zekere controle verlies ervaren en houvast zoeken in games. jongeren zullen niet massaal verslaafd raken, maar door corona worden velen nu wel dieper de gamewerelden in geduwd.

Over het traject van leuk naar verziekt gamen schreef ik het boek ‘Gameboy’ dat beschrijft wat er precies omgaat in een opgroeiend kind dat sluipenderwijs gameverslaafd raakt. Zoiets kan echt afgrijselijk worden voor het hele gezin. In mails van lezers kom ik vaak hetzelfde tegen: zorgzame ouders die ondanks alle goede bedoelingen te laat de ernst herkenden van een jarenlang proces. Games zijn leuk maar zeker niet onschuldig, en juist nu is het belangrijk om niet gemakzuchtig te worden met schermtijd. Maak duidelijke afspraken en help je kinderen om zichzelf te vermaken buiten de schermen. Daag ze uit, geef ze taakjes. Dat is wat games ook voortdurend doen. Geef ze een boek dat ooit voor jou veel betekent heeft, en leg uit waarom het je raakte. De meeste kinderen zijn zeer geïnteresseerd in de echte verhalen achter hun ouders. Neem juist nu even rustig dat uurtje de tijd om te bedenken hoe je je kinderen uit kunt helpen wortelen in de werkelijkheid – desnoods terwijl ze stilletjes gamen.

Auteur: Michiel Smit

Zoals hier de game-problematiek treffend beschreven wordt, geldt dit ook voor online gokken en zijn de games, waar gokken in verweven zit, in potentie extra verslavend. In deze games wordt gebruik gemaakt van schatkistjes, waar geen kennis of kunde voor nodig is en waarvan de uitkomst en waarde onzeker is. Je mag er wel extra voor betalen!

Raymond Aronds: onderzoeker gokproblematiek

Reclame voor online gokken

Reclame voor online gokken.

Bijna 2 miljoen Nederlanders gokken bij illegale online kansspelen. Bedrijven die dit aanbieden zijn vaak gevestigd in belastingparadijzen in Zuid Europa en op overzeese eilanden. Op het illegale aanbod van gokwebsites heeft Nederland geen grip, dat is de hoofdreden voor regulering van de Nederlandse online gokmarkt.

Vanaf 1 januari 2021 wordt het online gokken in Nederland toegestaan … lees meer [PDF]

België kreunt onder gokreclame

Ladbrokes, Unibet, Betfirst, Napoleon Sports & Casino of StarCasino, de merknamen van aanbieders van kansspelen en sportweddenschappen zijn ondertussen op ons netvlies gebrand. Of we nu naar de plaatselijke krantenboer wandelen, of een wielerkoers bijwonen, gokreclame komen we overal tegen. Het liep zo de spuigaten uit dat de overheid de sector van de kansspelen strenge regels heeft opgelegd. Maar het aan banden leggen van gokreclame doen de sportclubs dan weer steigeren.

De komst van de online casino’s en online wedkantoren heeft niet alleen de sector en het internet dooreengeschud. In het straatbeeld schoten wedkantoren als paddenstoelen uit de grond, niet alleen in de steden, ook in middelgrote dorpen. De goksector wedt immers op twee paarden: ziet ze mogelijkheden in de online wereld dan zal ze ook uitbreiden in de echte wereld. Online gaat het de casino’s voor de wind en kent de sector exponentiële groeicijfers maar ook op de grond ontvangen de casino’s weer meer bezoekers. Uit het jongste jaarverslag (2018) van de Kansspelcommissie zien we dat online gokken stijgt met cijfers tussen 20 en 25% tegenover 2017 terwijl de offline markt lichtjes stijgt of stabiel blijft.

Er zijn dus budgetten voor nieuwe casino’s, voor renovatiewerken in de oude casino’s, en voor marketing. Veel marketing want dat is de enige manier om nieuwe spelers te lokken naar de online varianten. Affiches langs de weg, met publiciteit bedrukte wagens en reclamespotjes op televisie en online nieuwssites, alles wordt uit de kast gehaald. Het lijkt wel alsof het reclamebudget bodemloos is.

Om toch wat controle te hebben op deze snelgroeiende sector besloot de overheid in te grijpen. Het aantal Belgische online casino’s met een licentie is beperkt tot tien, de Nationale Loterij niet meegerekend omdat die niet onder het toezicht van de Kansspelcommissie maar onder de voogdij van de minister valt. In juni vaardigde minister van Justitie Koen Geens regels uit die gokreclame aan banden legt. De minister richt zich vooral op reclame voor sportweddenschappen, misschien niet toevallig net nadat Club Brugge bekendmaakte dat de voetballers shirts van Unibet zouden dragen.

Verboden en wat wel mag

Zo is gokreclame verboden op sportuitrusting voor minderjarige sportploegen en mag ze niet worden uitgezonden net voor en net na kinder -en jeugdprogramma’s, tijdens een pauze van een sportwedstrijd of voor 20 uur ‘s avonds als er geen sportwedstrijd plaatsvindt. Per reclameblok mag maar één aanbieder van kansspelen een spot uitzenden.

In cafés mogen nog maximum vier slotmachines staan waarbij je alleen met munten kan betalen. Die moeten uitgerust zijn met een eID-kaartlezer, net zoals de automaten van de Nationale Loterij waar je krasbiljetten kan kopen. De gemeentebesturen krijgen meer macht bij het verlenen van vergunningen voor gokkasten en het al dan niet toelaten van wedkantoren in hun gemeente. Geens wil het aantal wedkantoren terugschroeven van 684 tot 600 maar daar staat geen termijn op.

Critici vinden dat deze regels niet ver genoeg gaan. Zo heeft het geen zin om gokreclame tijdens een sportwedstrijd te verbieden als de atleten fungeren als uithangbord voor het casino. Tienerjongens dragen volwassen maten, dus voetbalshirts met gokreclame op en kijken naar sportwedstrijden waar hun idolen gokreclame dragen. De Hoge Gezondheidsraad pleit zelfs voor een totaalverbod op gokken.

Zo’n vaart zal het niet lopen want gokken brengt de staatskas een aardige duit op. Zo draaide de Nationale Loterij in 2018 een recordomzet van 1,3 miljard euro aan gokinkomsten, een stijging met 4 procent tegenover het jaar voordien. Bovendien staan ook de voetbalclubs niet te springen om deze lucratieve bron van inkomsten op te geven en argumenteren ze dat het wegvallen van deze sponsoring de clubs zal kapotmaken. Of dat het geval zou zijn, is twijfelachtig. Hetzelfde argument werd gebruikt in de Formule 1-sport bij het verbod op tabaksreclame.

Bron: Zita (B) [ LINK ]

Loterijen als de Staatsloterij – Lucky Day – Miljoenenspel – Toto en Krasloten zijn allemaal van de Nederlandse Staat.

Het valt onder het Ministerie van Financiën en daar gaat ook het grootste deel van de winst naartoe. Dit doen ze om op een verantwoorde manier loten te verkopen. Maar ze verkopen wel gewoon loten en dat is eigenlijk een vorm van gokken. Gokken is gevaarlijk, en loterijen dus ook. Zondag met Lubach doet een boekje open!

 

Bron: VPRO

Hoe ik bijna een gokverslaafde werd

Hoe ik bijna een gokverslaafde werd

Deze week werden nieuwe regels van kracht voor online gokbedrijven. Hoe verslavend is gokken op het internet? We openden een rekening en zetten ons geld in op FC Napels, Mathieu van der Poel en een hond genaamd Beautifulscenery.

Hoe het precies begon, weet ik niet meer, maar wel dat ik op een luie zaterdagmorgen in bed besloot een rekening te openen bij Unibet: de eerste naam die blijkbaar bij me opkomt als ik aan online weddenschappen denk.

Langer dan vijf minuten neemt het niet in beslag om een rekening te openen: ik download de app, moet mijn naam, leeftijd en rijksregisternummer opgeven en mijn kredietkaart bovenhalen om mijn eerste gokrekening te spijzen. Ik besluit voorzichtig te zijn en met 20 euro te beginnen, maar krijg al snel de boodschap dat ik een bonus van 80 euro krijg als ik het dubbele stort. Dat geeft een goed gevoel: ik heb maar 40 euro betaald, maar er staat wel al 120 euro op mijn gokrekening. Ik heb al gewonnen voor ik begonnen ben.

Ik open het onderdeel met livewedstrijden. Zo op een zaterdagochtend zijn mijn verwachtingen niet al te hooggespannen, maar de keuze is enorm. Er zijn tennismatchen over zowat de hele wereld, ergens een volleybalcompetitie in Azië, veel basketbal en natuurlijk ook voetbal. Ik open de eerste streamingvideo in het rijtje en beland in een match tussen Wellington Phoenix en Newcastle Jets FC uit de Australische A-League.

Juichen

We zitten in het begin van de tweede speelhelft en het staat 1-1. Omdat ik Wellington Phoenix wel een mooie naam vind, zet ik 2 euro in op de ploeg. Ik blijf dan even kijken naar de wedstrijd, die al snel verveelt. Geen nood, ontdek ik als ik wat verder door de app scroll: ik kan nog tijdens de match op allerlei andere gebeurtenissen gokken. Wie de volgende goal maakt of aan welke kant een hoekschop valt. Ik kies voor nog een derde optie: of de volgende stilstaande fase een inworp, hoekschop, doeltrap, vrije trap of penalty wordt. Een inworp lijkt me de meeste kans te hebben, en amper een halve minuut later rolt de bal buiten en mag ik een eerste keer juichen in mijn prille gokcarrière. Met mijn inzet van 1 euro win ik 2,75 euro. Zo makkelijk gaat dat.

Mijn geluk kan niet op als Wellington Phoenix even later een doelpunt scoort en de wedstrijd uiteindelijk met 4-1 wint. Ik ben mijn bed niet uitgekomen, heb geamuseerd naar een voetbalwedstrijd aan de andere kant van de planeet liggen kijken, en met 40 euro inzet staat er 126,11 euro te blinken op mijn gokrekening. Ik besluit het wat dichter bij huis te zoeken en zie dat er vanavond wel wat wedstrijden aan zitten te komen in de Belgische voetbalcompetitie, waar ik bescheiden gokjes van 2 euro op inzet.

Het eerste wat ik de volgende ochtend bij het wakker worden doe, is de app openen om te zien hoe ik het ervan afgebracht heb. Sommige inzetten heb ik verloren, andere gewonnen, maar ik zit nog altijd boven 120 euro. In Australië zijn intussen de Central Coast Mariners tegen Adelaide United aan het spelen, en ik amuseer me door telkens te voorspellen aan welke kant de volgende hoekschop zal vallen.

Zo gaat het de volgende weken door. Ik ben geen voetbalfan, maar zet nu plots wel de televisie aan om de wedstrijden in de Champions en de Europa League te volgen. Zo word ik plots een Napels-supporter in een wedstrijd tegen Arsenal en kijken mijn kinderen vreemd op als ik luid begin te juichen omdat er tijdens Ajax-Juventus een inworp in de 37ste minuut valt.

Kleine lettertjes

Als ik nu stop, ben ik alle winst die ik met die bonus al gemaakt heb ook meteen kwijt.

Mijn gokrekening is al wat gedaald tot 110 euro, maar dat is de minste van mijn zorgen, omdat ik zeker nog enkele weken verder kan vooraleer ik mijn oorspronkelijke inzet van 40 euro dreig te verliezen. Uit nieuwsgierigheid zoek ik toch eens op hoe ik mijn geld uitbetaald kan krijgen. Ik lees in de kleine lettertjes dat die bonus van 80 euro pas echt van mij wordt als ik mijn inzet een paar keer rondgespeeld heb. Een bijbehorend grafiekje toont dat ik nog minstens acht keer zoveel moet inzetten als ik al deed vooraleer ik mijn geld effectief kan opvragen. Als ik nu stop, ben ik alle winst die ik met die bonus al gemaakt heb ook meteen kwijt.

Maar geen nood, want het blijkt dat ik die bonus ook kan inzetten in een online casino. Daarvoor moet ik wel een andere app downloaden, maar ik hoef er geen nieuwe rekening voor te openen. Ik besluit mijn kans te wagen met een spelletje poker en kom via livestreaming uit bij een bleke croupier in een te groot smokingpak die mij vanuit een of ander online gokparadijs, wellicht Gibraltar of Malta, kaarten uitdeelt waarmee ik zelf kan beslissen of en hoeveel ik inzet. Ik voel me in mijn sas: dit heb ik meer in de hand dan passief te zitten wachten tot er een hoekschop valt in een voetbalcompetitie aan de andere kant van de wereld. Ik maak een paar keer mooie winsten.

Cocaïne

Ronny Willemen van de Centra voor Alcohol- en andere Drugproblemen (CAD) Limburg glimlacht als ik hem vertel over mijn eerste stapjes in de wereld van het online gokken. Hij is een van de Vlaamse specialisten in gokverslavingen, en probeert elk jaar enkele honderden verslaafden te helpen. Hij vindt mijn verhaal herkenbaar. ‘De reclame die je lokt naar een bekende goksite, de bonussen die je overhalen om meer in te zetten en te blijven spelen, de live betting die je aan het scherm gekluisterd houdt, en de overstap naar een online casino: het zijn de gekende stapjes die je in de richting van een verslaving kunnen leiden.’

Hij vergelijkt problematisch gokgedrag met een drugsverslaving. ‘Sommige criteria zijn heel gelijklopend: steeds meer nodig hebben om hetzelfde effect te krijgen, pogingen om te stoppen maar daar niet in slagen, de verslaving niet zien of verzwijgen, steeds meer tijd en geld besteden aan de verslaving, en onrustig worden als je zonder zit. Het grote verschil is dat je gokgedrag niet zichtbaar is voor je omgeving en je ogenschijnlijk normaal kunt blijven functioneren. Zo kunnen gokkers hun verslaving veel langer geheimhouden.’

Uit wetenschappelijk onderzoek blijkt dat er heel wat overeenkomsten zijn tussen de roes van cocaïne en die van gokken, legt Willemen uit. ‘Er komen neurotransmitters zoals dopamine en endorfine vrij. Merkwaardig is dat het bij echte gokverslaafden om de stress en roes van het spelen zelf gaat, en niet om de overwinning. Je krijgt een veilig en warm gevoel in afwachting van het resultaat, dat alle spanningen wegneemt.’

Mijn schulden werden steeds groter. Heel vaak heb ik mezelf willen ophangen.

EEN EX-GOKKER

Om die ervaringen uit eerste hand te horen, spreek ik af met Sander (fictieve naam), een ex-gokker die pas vier maanden in herstel is. ‘Het is al de vierde keer dat ik volledig gestopt ben, maar nu ben ik er echt van overtuigd dat het zal lukken’, zegt de jonge dertiger. ‘Als kind zat ik al urenlang in de lunaparken te spelen op die bakken waar muntjes over elkaar heen glijden. Toen ik als beloftevolle voetballer op mijn vijftiende voor het eerst geld verdiende, is het uit de hand beginnen te lopen. Met briefjes van 50 euro zette ik eerst in op voetbalweddenschappen, maar ik schakelde al snel over op poker en daarna casino’s. Ik kan je verzekeren: als je tijdens je eerste roulettespel 200 euro inzet op een nummer en meteen 7.000 euro wint, geeft dat een enorme kick.’

Toen hij na zijn studies begon te werken als leraar in het middelbaar onderwijs zette hij zijn loon en zijn voetbalgage, samen goed voor 3.000 euro, soms op één namiddag in. ‘Vaak was mijn geld nog voor het eind van de maand op. Ik overleefde dan op eieren en brood, en heb zelfs een paar keer een doktersafspraak moeten afzeggen omdat ik gewoon geen geld had om hem te betalen.’

Om meer te kunnen inzetten, ging hij lenen en stapelde hij tot 50.000 euro schulden op. ‘Ik ging online een consumentenkrediet aan bij een bekende bank’, vertelt Sander. ‘Veel uitleg hoefde ik niet te geven: ik had het geld zogezegd nodig om een keuken te kopen, legde een vervalste factuur voor en kon weer verder. Maar de rente was moordend: 12,5 procent. Toen kreeg ik een mail in de bus: als ik 6.000 euro bijleende, zakte de rente naar 10 procent. Ook daar ben ik weer ingetrapt: het geld dat ik niet gebruikte om eerdere putten te dempen, heb ik toen opnieuw verspeeld.’

Sander zette zichzelf op de zwarte lijst van de Kansspelcommissie, zodat hij niet meer kon spelen in België. ‘Maar als de drang te groot werd, reed ik gewoon naar Nederland of Duitsland om verder te kunnen spelen. Mijn schulden werden steeds groter, zodat ik tot drie keer toe geld gestolen heb van mijn ouders. Als je niets meer te verliezen hebt, denk je er zelfs aan een nachtwinkel te overvallen. Heel vaak heb ik mezelf willen ophangen. Tot ik dankzij mijn ouders in therapie ben gegaan. Daar heb ik geleerd een groot stopteken in mijn hoofd te zetten als ik in de verleiding kom om te hervallen. Ik hoop dat de verslaving nu definitief achter me ligt, maar het blijft keihard: ik heb nog altijd 12.000 euro schulden en moet drie jaar lang elke maand 390 euro aflossen.’

Limieten

2 procent van de volwassen Belgen heeft problemen met gokgedrag.
RONNY WILLEMEN
HULPVERLENER CAD

Ronny Willemen van het CAD hoort wekelijks zulke verhalen. ‘15 procent van de gokverslaafden die zich aanmelden, heeft de jongste drie maanden aan suïcide gedacht en ooit ook al een poging gedaan’, zegt hij. ‘Gemiddeld zijn ze al 80.000 euro kwijtgespeeld aan hun gokverslaving. Vooral sinds 2010, toen online gokken werd gelegaliseerd in ons land, is hun aantal toegenomen. Wetenschappelijke onderzoeken wezen eerder al uit dat 2 procent van de volwassen Belgen problemen met gokgedrag heeft.’

Volgens de jongste cijfers van de Kansspelcommissie waren in België tijdens de eerste drie maanden van dit jaar 440.000 online gokkers actief. Velen van hen werden getriggerd door het online gokken tijdens het WK voetbal van vorig jaar, toen in een maand tijd 300.000 spelers aan het gokken waren, van wie de helft zich voor het eerst op een goksite waagde. De gemiddelde inzet per speler: 673 euro.

Gokken is big business geworden, getuige het aantal reclames op televisiezenders en het feit dat nagenoeg alle eersteklasseclubs in het Belgische voetbal een gokbedrijf als sponsor hebben. Volgens een goed geïnformeerde bron in de sector bedroeg de inzet van de Belgen bij de privéspelers in online gokken vorig jaar 6,9 miljard euro, goed voor een opbrengst voor die bedrijven van 434 miljoen euro. Van 2012 tot 2018 is de markt bijna vertienvoudigd.

Om het aantal gokverslavingen in te dammen, voerde minister van Justitie Koen Geens (CD&V) beperkingen in. Vanaf 1 juni mag er geen reclame op tv gemaakt worden voor online kansspelen en komen er reclamebeperkingen voor online weddenschappen. Het uitdelen van bonussen wordt beperkt tot 275 euro per maand en er komt een spellimiet van 500 euro per week.

Critici vinden die maatregelen een maat voor niets. Een limiet van 500 euro per week betekent nog altijd dat spelers in een maand tijd hun hele loon kunnen inzetten. En spelers kunnen zelf hun weeklimiet aanpassen. Ook het feit dat reclame op televisie überhaupt nog mogelijk is, wordt als een te grote toegeving aan de sector en de mediabedrijven beschouwd.

Voor ex-verslaafde Sander zijn de vele reclamecampagnes die hij onder ogen krijgt een marteling.

De in België erkende gokbedrijven zoals Unibet, Napoleon Games, Betfirst en Golden Palace wijzen erop dat ze al zwaar gereglementeerd zijn, dat ze veel inspanningen doen om spelers te waarschuwen voor verslavingsgedrag en dat mensen nu eenmaal gokken. In hun redenering lok je ze beter naar gereglementeerde en erkende gokbedrijven in eigen land, omdat je zo vermijdt dat ze op buitenlandse illegale sites belanden. Voor Willemen houdt dat weinig steek: ‘Het is alsof je als overheid niet alleen bedrijven erkent om propere cocaïne te leveren, maar ze tegelijk toelaat via reclamecampagnes de boodschap de wereld in te sturen dat cocaïne snuiven leuk en gezellig is.’

Voor ex-verslaafde Sander zijn de vele reclamecampagnes die hij onder ogen krijgt een marteling. ‘Ik krijg nog altijd mails op mijn naam toegestuurd met een interessant aanbod om opnieuw te beginnen. En op televisie word je gewoon overspoeld met reclame voor online gokken. Vaak wordt daarbij gesuggereerd dat je met veel voetbalkennis snel rijk kan worden. Terwijl ik ervaren heb dat zoiets pure onzin is. Als voetbalkenner krijg je wel de indruk dat je slimmer bent dan de rest, maar het blijft gewoon een gokspel als een ander, waarachter slimme algoritmes zitten die je af en toe de indruk geven dat je wint, maar je langzaam ruïneren.’

Trakteren

Dat blijkt een maand later ook aan de stand van mijn Unibet-portefeuille. Na het voetbal en pokeren ben ik overgeschakeld op roulette, races met windhonden (8 euro verdiend door in te zetten op de hond met de exotische naam Beautifulscenery!) en wielrennen. Mijn aanvankelijke inzetten van 1 of 2 euro zijn toegenomen tot 5 of 10 euro, wat voor geroutineerde gokkers nog altijd niets voorstelt. Maar mijn rekening is wel gezakt tot 65 euro.

Gokken is vaak een manier om de realiteit te ontvluchten.

EEN EX-GOKKER

Tijd om te stoppen, denk ik, wil ik mijn oorspronkelijke inzet van 40 euro niet verliezen. Maar dat blijkt niet mogelijk omdat ik nog te weinig heb ingezet om mijn bonusgeld verzilverd te krijgen. Ik ga nog enkele dagen in overdrive en zet uiteindelijk mijn laatste 25 euro winst in op wielrennen, een sport waarvan ik mezelf wijsmaak dat ik er toch iets van afweet. Ik gok op Mathieu Van der Poel in de Amstel Gold Race, en schreeuw de hele buurt bijeen als die uit een totaal verloren positie in de laatste meters naar de overwinning snelt. Het Nederlandse wielerfenomeen levert me 106,25 euro op.

Niet slecht toch? Ik speel met kleine bedragen, amuseer me tijdens de dode uren en heb in een maand tijd toch maar mooi 100 euro extra verdiend. Waarom zou ik mijn rekening niet openlaten en af en toe een gokje plaatsen tijdens een saaie voetbalmatch? ‘Natuurlijk zijn er gokkers die niet in de problemen komen’, zegt Willemen. ‘Maar ik heb te veel ellende gezien om uit te sluiten dat zelfs een gematigde speler als jij verslaafd kan geraken.’ Dat bevestigt ook Sander. ‘Voor je het weet, zit je op dode momenten niets anders te doen. Gokken is vaak een manier om de realiteit te ontvluchten, besef ik nu. Zelfs na vier maanden clean te zijn gaat er geen dag voorbij zonder dat ik eraan denk.’

Dus bij deze: collega’s, ik haal mijn rekening leeg en geef een drink met mijn gokwinst. Beloofd.

Bron: De Tijd [ LINK ]

Gokken de nieuwe heroïne voor de jongeren

In dit speelhuis vergokte Dani zeker 7000 euro

De gokverslaving onder Spaanse jongeren groeit door de wildgroei aan sportweddenschappen die je online kunt spelen. Maar ook vestigen zich in arme wijken van grote steden steeds meer speelhuizen. Daar glimt de belofte van makkelijk geld verdienen. Hulpverleners spreken over het gokken als de nieuwe heroïne.

Dani Canosa (20) heeft geen idee hoeveel hij vergokte of waar het geld vandaan kwam. Meer dan 7000 euro was het zeker. We staan voor de gokwinkel in Madrid waar hij in ruim twee jaar tijd dagelijks kwam. “Mijn middelbare school is vlakbij. Ik kreeg van mijn moeder geld om iets te eten te kopen in de middag. Dat geld verspeelde ik hier met mijn klasgenoten.”

Zo begon het. Maar hij bleef alleen achter toen het schooljaar voorbij was. “Het enige wat er nog was, was dat gokken.”

‘Gokken is net als heroïne, het verwoest je leven’

Dat hij minderjarig was maakte het speelhuis niet uit. Aanvankelijk vervalste Dani zijn ID-kaart. Maar na twee keer was hij vaste klant en werd hem nooit meer om een legitimatie gevraagd.

“Je wordt uitgenodigd om door te gaan met spelen”, vertelt hij. “Het personeel is aardig. Je krijgt gratis cola van ze. De eerste dag verlies je 3 euro. Daarna verlies je 15 euro. Maar je denkt steeds: dat verdien ik morgen wel weer terug. Dat denk je ook als je 100 euro kwijt bent.”

“Maar natuurlijk verlies je. Alles in de speelhuizen is erop ingericht dat je verliest.”

Steeds meer jongeren verslaafd

De markt voor sportweddenschappen werd al in 2011 in Spanje vrijgegeven. Het bleek een gat waar grote bedrijven snel insprongen. Alleen al in de hoofdstad Madrid staan nu 385 speelhuizen, een verdrievoudiging in vergelijking met vijf jaar geleden. In dezelfde periode verviervoudigde het aantal geregistreerde gokverslaafden in Madrid tot 18.000. De toename zit vooral bij jongeren onder de 25 jaar.

Doordat het gokken online gebeurt, in een speelhuis of via je mobiel, kan de verslaving razendsnel gaan, weet Diana Alonso, een psychologe die gokverslaafden helpt. Tot nu toe had ze niet echt een bepaald profiel van de mensen die ze behandelt.

“Sinds de massale opening van speelhuizen in de stad krijgen we steeds meer jongere mensen”, zegt Alonso. “Jongeren die in korte tijd een spelverslaving kregen, die begonnen toen ze nog minderjarig waren. In een paar maanden zijn ze verslaafd.”

Een van de speelhuizen in de volkswijk Vallecas in Madrid ROP ZOUTBERG/NOS

Het grote verschil met de fruitmachines in cafés, of de loterijen op straat, is dat je 24 uur per dag online kunt gokken, meent Alonso. “De barrière om te spelen is heel erg laag, en er wordt ook veel meer geld op ingezet.”

Veel speelhuizen staan in armere delen van de grote steden. Een voorbeeld is de wijk Vallecas in Madrid. Over drie huizenblokken kwamen elf gokwinkels. Een neonreclame met stapels geld verlicht de winkelstraat. Reclames waarin voetballers of bekende acteurs optreden doen de rest: negentien van de twintig clubs uit de Spaanse Primera Division kregen afgelopen seizoen sponsorgeld van de beursgenoteerde gokbedrijven.

Alonso omschrijft het online gokken als een nieuwe heroïne. “In heel korte tijd komen mensen in de gevarenzone. Ze bouwen enorme schulden op, maken hun omgeving van vrienden en familie kapot, breken studies af. Ouderen roven de spaarpotten van hun kinderen leeg, jongeren plunderen de rekeningen van hun ouders.”

Reclame voor de speelhuizen waarin voetballers van FC Barcelona optreden ROP ZOUTBERG/NOS

Het verging Dani niet anders. Hij verzon aanvankelijk smoezen om geld van zijn moeder te krijgen. Toen dat niet voldoende was haalde hij het uit de portemonnees van zijn ouders. “Acht maanden geleden betrapten ze me. Ik haalde die dag 300 euro van mijn rekening om te gokken. Het was de dag waarop ik mijn moeder smeekte me te helpen.”

Hij is nu acht maanden van het gokken af en gaat wekelijk naar een groepstherapie voor gokverslaafden, op amper twee straten van het speelhuis waar hij altijd kwam.

Maken verslaafden de stap hulp te vragen dan is dat vol schaamte, zegt de psychologe Diana Alonso. “Ze hebben dingen gedaan waar ze zichzelf niet toe in staat achtten. Ze denken dat het dwangmatig gokken een slechte gewoonte van ze is. Maar het is een psychologische ziekte.”

Er is minstens anderhalf jaar nodig om de gokverslaving te stoppen. Maar het kan ook drie jaar zijn. “Daarna is het nog niet voorbij. Je blijft er de rest van je leven van herstellen.”

Hoe zit het in Nederland?

In Nederland is de wetgeving voor het online gokken begin dit jaar verruimd. Vanaf 2020 kunnen de eerste aanbieders in Nederland aan de slag, zij het onder een strenge voorwaarden. Zo wordt de inzet van bekende voetballers in reclames verboden.

Bron: NOS [ LINK ]

Man uit Leek vergokt 50.000 euro van ex-geliefde

De man stal bijna 54.000 euro van zijn ex (foto: Pixabay)

Het Openbaar Ministerie in Groningen heeft maandag een werkstraf van 180 uur en een voorwaardelijke celstraf van drie maanden geëist tegen een 67-jarige man uit Leek. De man heeft van begin 2016 tot eind 2017 bijna 54.000 euro van zijn ex-geliefde gestolen.

Naast de werkstraf eiste de officier van justitie dat het geld dat hij met de diefstal vergokte moet terugbetalen aan zijn ex-partner. Dat is een man uit Haren voor wie de verdachte ook mantelzorger was.

Vergokt
In ongeveer anderhalf jaar tijd maakte de Leekster tienduizenden euro ‘s over van de spaar- naar de betaalrekening van het slachtoffer. Hij gebruikte daarvoor, zonder toestemming, zijn bankpas. Het pinnen deed hij stiekem, soms terwijl het slachtoffer in bad lag. Hij ging in de auto van het slachtoffer naar banken in Drenthe, Friesland en Groningen om te pinnen. Met het geld ging hij gokken in Beilen, Hoogeveen, Groningen en Leeuwarden.

Van 150.000 naar 4.000 euro
De zaak kwam aan het licht toen de zus van het slachtoffer in de bankafschriften van haar broer dook. Zij vermoedde al lagere tijd ‘foute zaken’. Ze ontdekte dat er veel geld van zijn rekening was verdwenen. Het slachtoffer deed daarop aangifte.

Sinds 2013 hadden de Leekster en het slachtoffer een relatie. “Er is nog veel meer geld weg, maar dat kunnen we niet hardmaken. In 2013 stond er 150.000 euro op de rekening van mijn broer. Bij het doen van aangifte was er nog 4.000 euro van over”, zei de zus van het slachtoffer.

‘Zucht naar gokken nam overhand’
De verdachte heeft een gokverslaving. Zijn zucht naar gokken was sterker dan het besef dat hij zijn geliefde aan het bestelen was, zei hij tegen de rechters. Ook is hij bereid een regeling te treffen om het geld terug te betalen. De officier van justitie vindt ook dat hij zich moet laten behandelen voor zijn verslaving.

De officier vond de zaak ernstig, omdat het slachtoffer de verdachte in vertrouwen had genomen. ”Hij gebruikte zonder toestemming de pinpas en ging geraffineerd te werk.”

Uitspraak is over twee weken.

Bron: rtv Drenthe [ LINK ]