Berichten

EA’s FIFA-game krijgt nieuwe rechtszaak vanwege gok-gehalte

FIFA 19

De FIFA-reeks is al vele jaren zeer populair. En daarbij is er één modus die massaal wordt gespeeld: de Ultimate Team-modus. Hierin probeer je een dream team samen te stellen, wat een pittige uitdaging is.

Voor het scoren van goede spelers ben je afhankelijk van de auction house of kun je proberen om pakjes te kopen en zo te hopen dat er een topspeler. Dat laatste kan ook met echt geld en dat is volgens een tweetal Franse advocaten een vorm van gokken. Als gevolg daarvan wordt er nu een rechtszaak tegen Electronic Arts aangespannen.

Dit is naar voren gekomen in de Franse kant L’Équipe en is opgepakt door de website Footballnewsfrance. Het gaat om de twee Franse advocaten Karim Morand-Lahouazi en Victor Zagury die EA willen aanklagen. Het gaat volgens de advocaten specifiek om de Ultimate Team-modus van de game. Zij stellen dat om te winnen in die modus, je min of meer verplicht wordt om echt geld uit te geven en moet gokken. Alleen op die manier is het mogelijk om een echt goed team samen te stellen en een goede kans te maken tegen de tegenstander.

 

FIFA 19
Probeer Ronaldo maar in FIFA 19 uit een pakje te halen.

Volgens Zagury heeft hij een client die in vijf maanden tijd zo’n 600 euro heeft uitgegeven zonder een enkele keer een grote speler er uit te halen. De ontwikkelaar heeft volgens hem een systeem gemaakt die de speler verleidt om geld uit te geven en hem of haar het gevoel te geven dat je dan een beter team krijgt. Maar in de praktijk is het gewoon puur gokken, waarbij je geen idee hebt hoe groot de kans is dat je er iets uithaalt.

Daarbij verwijst Zagury ook naar de ontwikkelingen die in België en Nederland plaatsvinden. Vooral op de Belgische markt worden dingen als lootboxes aangepakt en worden die elementen in diverse games geblokkeerd. Dit zijn echter kleinere markten. Als er echter ook in Frankrijk wat gaat veranderen, dan is de kans aanwezig dat in toekomstige versies van de games daadwerkelijk wat gaat veranderen.

Bron: WANT [ LINK ]

GOKKEN & WINNEN

NEE …

Is het mogelijk om geld te verdienen met gokken op gelegaliseerde kansspelen? Het antwoord hierop is nee, simpel en eenvoudig. Hoe mooi de gokindustrie het ook promoot, verpakt en je iets voor niets voorspiegelt. Welke winnende strategieën ook voorgesteld worden. De kale, harde en koude waarheid blijft NEE. Het uitbetalingspercentage van elk gelegaliseerd gokspel is specifiek ontwikkeld in het voordeel van de bank en in het belang van de organisatie. Op de lange duur hou je dus altijd minder over dan jouw inleg.

Op de lange duur

En dat op de lange duur is gelijk ook het grote probleem van de gokker. Met het niet goed zijn in kansberekening en door de werking van ons intern beloningssysteem (aanmaak van dopamine en endorfine), is men geneigd om door te gaan. Bij vermeerdering van de inzet bijvoorbeeld:  ‘he dat is lekker en gemakkelijk snel geld ik ga door’ of bij vermindering: ‘de volgende keer ga ik het terug winnen’. Maar vergeet het, er bestaat niet zoiets als winnen bij gokken op kansspelen. Je komt niet als beste partij uit een wedstrijd en je verkrijgt niet iets voor een goede prestatie. Misschien heb je tijdelijk geluk dat je jouw inzet vermeerdert, maar je wint niet doordat je de beste bent!! Je kunt niet trainen of oefenen om te winnen bij gokspelen. Het  idee dat je een spel speelt dat je kunt winnen, probeert de gokindustrie jou wel te laten geloven. Laat je a.u.b. niet voor de gek houden. Het is geen spel. Het is gokken op een gelegaliseerd kansspel en het uitkeringspercentage werkt altijd en eeuwig in jouw nadeel!!!

Max Verstappen heeft kort ervaren wat gokken in het casino van Monte Carlo inhoudt. Hij gooit zijn geld liever in de zee en wil zijn tijd beter besteden. Met zijn talent werkt, traint en oefent hij constant om wel die race te kunnen winnen. Mensen hebben geen talent om de wedstrijd met de gokindustrie te kunnen winnen. Hoe lang en hoe vaak zij het ook proberen. Velen blijven arm en berooid achter.

Rien ne va plus

Bij roulette zeggen ze altijd: “Rien ne va plus” en ik zeg dan: “het geld is niet meer van u” . Wil jij jouw geld inzetten op een nadelige statistische kansberekening? Ga jij voor deze illusie van snelle winst en betere toekomst? Doe dit dan met geld wat je echt WIL & KAN missen.

Door Raymond Aronds

Ervaringsdeskundig onderzoeker gokproblematiek

 

Lees ook “Het huis wint altijd

Wedden op voetbalwedstrijden

Gokken op voetbalwedstrijden.

Wij geven deze informatie omdat anderen,  zij die gokken promoten, ook info hierover geven maar die is dan positief gekleurd met de bedoeling jou aan het gokken te krijgen.

De meest populaire manier van inzetten is te bepalen of het thuisteam wint, verliest of gelijk speelt. De winst is dan de odds die de bookmaker geeft voor wat je kiest. De favoriet heeft dan de laagst mogelijke odds. Met een ‘handicap’ gokken dus bijvoorbeeld dat de thuisploeg met meer dan 3 doelpunten verschil moet gaan winnen is een mogelijkheid waardoor de odds omhoog gaan. Ook heb je de over/under weddenschap waarbij je inzet dat er bijvoorbeeld meer dan 4 doelpunten gemaakt gaan worden maar ook bij een 0-0 voorspelling gaan de odds omhoog. Dan de mogelijkheid om op 6 goed in te zetten. Heb je er 5 goed dan win je niks bij 6 goed dan heb je winst. Deze manier lijkt het meest op de oude toto van vroeger. Het meest verslavend is de mogelijkheid om live te kunnen gokken op voetbal wedstrijden zelfs in het stadion tijdens de wedstrijd met een mobiel.

Op voetbalwedstrijden kunnen gokken is een laagdrempelige manier om met gokken in aanraking te komen. De overstap naar andere vormen van gokken zoals in landbased casino’s en speelhallen maar vooral het online gokken wordt gemakkelijk gemaakt. Daarnaast is het heel verleidelijk om met grote bedragen te gaan gokken om meer geld uit lage odds(wedden op de torenhoge favoriet) te halen. Dit is erg risicovol en je werkt hiermee ook meer verslavingsgevoeligheid in de hand.

Ik verloor 46.000 pond op één wedstrijd

'Ik kon niet slapen, bleef maar gokken en verloor 46.000 pond op één wedstrijd'

‘Ik kon niet slapen, bleef maar gokken en verloor 46.000 pond op één wedstrijd’

Andros Townsend, vleugelaanvaller van Crystal Palace, heeft een boekje open gedaan over een periode in zijn carriere waarin hij gokverslaafd was. De Engelsman vertelt onder meer over een woensdagavond waarop hij 46.000 pond verloor.Townsend doorliep de jeugdopleiding van Tottenham Hotspur, waarna hij op jonge leeftijd werd verhuurd aan diverse clubs. “Watford, Millwall, Leeds, Birmingham, QPR, vergeet ik er nog één?”, vertelt hij in een zelf geschreven stuk op The Players Tribune. “Die hele periode is een waas van hotelkamers voor me. Ik werd aan nog vijf clubs verhuurd voordat ik mijn kans kreeg bij Spurs en dat is de periode waar de ellende is begonnen.”

Door de verveling kwam de vleugelaanvaller, nu vaste waarde bij Crystal Palace, in aanraking met een gok-app. “Ik weet nog precies waar ik was toen ik voor de eerste keer gokte”, vertelt hij. “Binnen een paar maanden was het uit de hand gelopen. Het heeft te maken met mijn persoonlijkheid. Alles waar ik mee bezig ben overheerst me direct.”

En dus kon het gebeuren dat Townsend op één avond ontzettend veel geld kwijtraakte. “De nacht voor de belangrijkste wedstrijd van het seizoen, in Blackpool, kon ik niet slapen en bleef ik maar gokken. Die nacht ben ik 46.000 euro verloren met inzetten op één wedstrijd. Daarmee bereikte ik de bodem. Het stopte niet totdat ik gepakt werd, en gelukkig ben ik gepakt. Het bracht me terug naar de realiteit.”

Bron: Voetbalprimeur [ LINK ]

Help, mijn kind gokt online!

Help, mijn kind gokt online: ‘Steeds dacht ik: nog één keer, dan maak ik een klapper. Hulp vragen kwam niet bij me op’

Beeld Krista van der Niet

Een onschuldig potje online gokken kan rap uitmonden in een heuse gokverslaving. Vooral pubers zijn er gevoelig voor.

‘Mijn kinderen zijn geen lieverdjes’, zegt Marit (48, docent), ‘maar een gokverslaving? Dat zou hun nooit overkomen.’ Op de bank tegenover haar in de huiskamer zit dochter Jasmijn. Ze is 22, heeft een vers universiteitsdiploma op zak en een gokschuld van 44 duizend euro. Gewoon, thuis op haar mobieltje opgebouwd – niemand die iets merkte. Zelfs haar moeder niet.

Online gokken groeit en groeit: onderzoeksbureau Motivaction becijferde dat vorig jaar 1,8 miljoen mensen een online gokaccount hadden, een toename van twintig procent ten opzichte van een jaar eerder. Dagelijks doen honderdduizenden jongeren via hun telefoon een gokje in een onlinecasino, ze zetten in op sportwedstrijden of spelen op hun laptop spelletjes waarmee ze geld kunnen winnen – en verliezen. Dat aantal gaat alleen maar toenemen vanaf volgend jaar. In Nederland is het aanbieden van gokwebsites tot nu toe verboden (al zit je dus met een muisklik in een virtueel casino), maar – naar verwachting – per 1 januari 2021 wordt het legaal. Dan zal het aantal jonge mensen met gokschulden dramatisch oplopen, voorspelt opvoedkundige Marina van der Wal, die gespecialiseerd is in pubers. ‘Het puberbrein is bijzonder gevoelig voor beloning, weten we, dus heb je eenmaal iets gewonnen met een gokspel, dan blijft het lokken. Ik denk niet dat de overheid beseft waaraan ze jongeren blootstelt door online gokken nog makkelijker te maken dan het nu al is.’

Bij Jasmijn begon het gokken toen ze vanuit Groningen, waar ze studeerde, weer bij haar ouders kwam wonen in het dorp waar ze opgroeide. ‘Ik zat in mijn masterfase en deed zelfstandig onderzoek. Mijn tentamens waren gehaald, colleges hoefde ik niet meer te volgen, een dure studentenkamer was niet meer nodig. Na mijn bruisende studentenleven zat ik opeens weer thuis in mijn slaapkamertje met alle tijd aan mezelf.’ Via een vriend hoorde ze over Unibet, een site waarop je gokspelletjes kunt spelen en kunt inzetten op sportwedstrijden. ‘Ik hield vroeger al van gamen en was daar enorm competitief in. Meteen bij mijn eerste bezoekje aan de site kreeg ik 10 euro goktegoed. Ik zag een soort Rad van Fortuin voor me op het scherm. Ik snapte er weinig van, maar opeens had ik van die 10 euro 15 euro gemaakt, dat gaf een enorme kick.’ Die eerste periode speelde ze af en toe, zegt ze. Klopt, zegt haar moeder: ‘Dat zien we aan haar bankafschriften, eerst ging het nog om bedragen van een paar tientjes. Maar al gauw werden het honderden euro’s. Daarna duizenden.’

Psycholoog Leroy Snippe doet onderzoek naar gokverslaving voor zijn promotie aan de Universiteit van Amsterdam. Ook werkt hij als behandelaar bij verslavingszorginstelling Rodersana, waar hij geregeld jonge gokverslaafden in zijn spreekkamer ziet. Hij signaleert de gevolgen van de vervagende grens tussen gamen en gokken; de gokindustrie leert van games en andersom. ‘De huidige games lijken in niets op waar wij vroeger mee speelden. Tegenwoordig kennen games vrijwel allemaal gadgets, virtuele spulletjes voor de poppetjes waarmee wordt gespeeld, zoals wapens of kleding. Kinderen worden warm gemaakt voor gokken door loot boxes die ze kunnen kopen, verrassingspakketten waarmee je die gadgets kunt bemachtigen. De kans dat precies het gadget erin zit dat een kind graag wil, is echter klein. Daardoor wordt het verleid nog een keer een aankoop te doen. Dat is gokken.’ Inmiddels zijn loot boxes verboden voor de Nederlandse markt, maar een andere ontwikkeling waardoor jongeren al vroeg met gokken in aanraking komen, is het kijken van livestreams, bijvoorbeeld via Twitch. Snippe: ‘Kinderen kijken op dat kanaal naar jongeren die live hun favoriete game spelen. In de marge van het beeldscherm lopen tegelijk filmpjes waarop jongeren live aan het gokken zijn, gesponsord door de gokindustrie. Eén muisklik en je bent er.’

TIPS VAN PSYCHOLOOG LEROY SNIPPE

Hou het internetgedrag van je kind in de gaten; controleer regelmatig de webgeschiedenis en kijk of er bepaalde programma’s zijn geïnstalleerd, zoals Poker Stars, een programma waarmee je poker kunt spelen op de computer.

Hoewel gokken officieel pas mag vanaf 18 jaar, kunnen kinderen nu nog gemakkelijk fake-accounts openen. In 2021 wordt het invoeren van het burgerservicenummer verplicht.

Controleer de bankgegevens en wees alert bij regelmatige afschrijvingen en inkomsten via anonieme webwallets als Paypal en Mollie.

Check of het telefoongedrag is veranderd – het meeste gokken gebeurt op de mobiele telefoon – en let op als je kind zich vaker terugtrekt achter de computer.

Wees alert als je kind vaker om geld vraagt, schoolprestaties dalen en je kind onrustiger en meer gespannen is, of juist futloos.

Wees extra alert als verslaving voorkomt in de familie. Bepaalde genetische aanleg kan iemand vatbaarder maken. Zo maakt het gen dat samenhangt impulsiviteit iemand gevoeliger voor beloning dan voor straf, waardoor kans op verslaving groter is.

Creëer thuis een sfeer van openheid waarin fouten maken erbij hoort en praat over online gokken met je kinderen. De kans op verslaving is kleiner als dingen bespreekbaar zijn.

Waar Jasmijn in de eerste maanden na haar kennismaking met gokken nog incidenteel speelde, kon ze al gauw niet meer stoppen. Ze won veel geld, maar het vloog er nog harder uit. Binnen een jaar was haar zorgvuldig opgebouwde spaarrekening, waarop ze sinds haar zestiende al het geld van haar bijbaantje had gestort, leeg, en had ze bovendien een flinke studieschuld bij elkaar geleend. ‘Steeds dacht ik: nog één keer, dan maak ik een klapper, stop ik en komt alles goed. Hulp vragen kwam niet bij me op. Ik los dit zelf op, dacht ik steeds. Ik wilde anderen niet met mijn probleem belasten.’

Jasmijn was veel weg in die tijd, zegt haar moeder Marit. ‘Ze kwam thuis, gooide haar spullen neer en was weer weg, naar vriendinnen, sporten, werken, het ging maar door. En als ze er wel was, was ze vaak mentaal afwezig.’

Ze vluchtte het huis uit om zichzelf ervan te weerhouden nog meer te gokken, verklaart Jasmijn. ‘Ik deed het vooral als ik alleen thuis was. Dan kon ik de verleiding niet weerstaan, terwijl ik ergens wel wist dat het fout ging. Ik raakte financieel aan de grond.’

Beeld Krista van der Niet

Ook Bas (22, hovenier) pakte vooral zijn mobieltje om te gaan gokken als hij alleen was. Bas is een knappe, wat verlegen jongen die zich diep schuldig voelt omdat hij dertigduizend euro heeft vergokt, geld dat deels door zijn moeder voor hem gespaard was en dat hij deels zelf had verdiend. Hij vertelt hoe hij al jaren inzette op voetbalwedstrijden, maar dat het na de dood van zijn vader pas echt misging. ‘Eerst gokte ik alleen op vrijdagavond, voor het stappen, dan won ik vaak wel tweeduizend euro. Als ik verloor, compenseerde ik dat met een nieuw spelletje. Ik maakte vrijwel altijd winst en had vervolgens een leuke avond met m’n vrienden in de kroeg.’ Tot hij niet lang na de dood van zijn vader een weekend in zijn eentje naar Barcelona ging en in het casino zeshonderd euro verloor. Bas: ‘Om dat verlies goed te maken, zette ik drie keer duizend euro in op mijn online gokaccount. Teruglopend naar mijn hotel, vijfhonderd meter verderop, verloor ik het vervolgens allemaal. Vanaf het ontbijt de volgende dag was ik maar met één ding bezig: mijn geld terugwinnen. Ik zette vierduizend euro op één voetbalwedstrijd en was continu online om te kijken wanneer ik kon uitcashen, het optimale moment om te stoppen en een zo hoog mogelijke winst te incasseren. Bij het avondeten had ik alles terug plus een paar duizend euro winst. Eenmaal thuis dacht ik: ik zit nu in zo’n goeie flow, nu moet ik doorgaan. Twee weken lang was ik elke dag, elk uur, aan het gokken. Ik kon niet meer stoppen. Na die twee weken was ik al mijn geld kwijt.’

Zijn moeder Janneke (53, communicatiemanager van een winkelketen) zit verslagen op de bank. ‘Vorig jaar december kreeg ik door dat er iets niet in de haak was. Bas ondernam niks meer, zat maar lamlendig thuis. Op een avond vroeg ik hem mee naar een restaurant onder het mom van gezellig samen uit eten. Daar confronteerde ik hem met zijn gedrag. Ik vroeg net zo lang door tot hij toegaf wat er speelde. Ik was verbijsterd, had werkelijk geen idee dat dit aan de hand was. Ik heb gezegd dat ik altijd van hem blijf houden, maar dat hij direct in behandeling moest. De volgende dag ging hij naar de huisarts, de week erop zat hij bij een psycholoog.’

Een gokverslaving kan van het ene op het andere moment ontstaan. Vaak gaat het lange tijd goed, totdat iemand zichzelf niet meer in de hand heeft. Gokkers spreken vaak over een bubbel of roes waar ze in terechtkomen. Dat klopt ook wel met de theorie: er komt dopamine vrij tijdens het gokken, het beloningscentrum in het brein wordt geprikkeld en de hersenen worden ‘gekaapt’. Omdat het brein steeds opnieuw naar zo’n beloning hunkert, zal het meer en meer aansturen op gokgedrag. Tegelijk moet het beloningscentrum in de hersenen steeds vaker en sterker geprikkeld worden om hetzelfde plezierige effect te krijgen.

Snippe: ‘De denkfout die veel gokkers maken is dat ze verwachten het gokken in de hand te kunnen houden. Als ze worden behandeld voor hun verslaving willen ze in het begin vaak leren zó te gokken dat ze die ene grote klapper kunnen maken, en daarna stoppen. Het verloren geld is hun grootste probleem. Voor mij is dat een teken dat ze nog in de mindset van het gokken zitten. Het herstel is begonnen zodra gokkers inzien dat het gokken zélf het probleem is.’

Ook voor Jasmijn vormde in eerste instantie vooral het verloren geld haar probleem. Om te kunnen blijven gokken vroeg ze een paar maanden voor haar buluitreiking een studielening aan bij de Dienst Uitvoering Onderwijs (DUO). Die kreeg ze, zonder problemen. Marit, haar moeder: ‘Daar ben ik heel kwaad over. Een student die nooit geleend heeft en aan het einde van haar studie opeens achttienduizend euro opneemt in twee maanden tijd. Algoritmes moeten toch aangeven dat dit een te grote afwijking is? Al hadden ze maar een mailtje gestuurd. Ook bij de bank waar Jasmijn een rekening heeft, ging er kennelijk geen belletje rinkelen. Zonder problemen gingen er duizenden euro’s af en kwamen er de volgende dag weer grote bedragen bij. Nooit is er ook maar één vraag gesteld.’

Het dieptepunt volgde afgelopen april. Jasmijn: ‘Op een maandag was ik alleen thuis. Ik had een enorme winst gemaakt van twaalfduizend euro, maar in de twee uur daarna verloor ik alweer achtduizend. De volgende dag ging de rest op. Al het geld dat ik vanaf mijn 16de had verdiend met bijbaantjes  en dat ik op een spaarrekening had gezet. Het was flink veel geld en ik had mezelf een limiet gesteld: het bedrag op die rekening mocht niet lager worden dan elfduizend euro. Daar hield ik me dus niet aan: ik was alles kwijt en daarbovenop had ik een studieschuld van achttienduizend euro. In totaal heb ik 44 duizend euro vergokt. Die dag voelde ik: hier kom ik zelf niet uit. Ik belde de huisarts om een verwijzing te krijgen voor hulp bij gokverslaving. Diezelfde middag heb ik het aan mijn vriend verteld en ’s avonds aan mijn moeder.’

Die zegt: ‘Ik was compleet in shock. Gokverslaving had ik altijd geassocieerd met het uitschot van de maatschappij. Verslaafd raken aan een spelletje, dan moet je toch wel heel dom zijn. Dat dit mijn studerende dochter kon overkomen, had ik nooit bedacht.’

TIPS VAN PUBERDESKUNDIGE MARINA VAN DER WAL

Breng eerst het probleem in kaart: waar(op) gokt je kind, hoe hoog zijn de schulden?

Voorkom verwijten, ‘we houden van jou’ moet de boventoon blijven voeren

Heb compassie met jezelf als ouder – dit was nooit jouw bedoeling

Kijk wel naar je eigen aandeel – waar heb je misschien steken laten vallen?

Zoek uit welke gevoelens de overhand hebben bij je kind. Bij schuldgevoel heeft je kind met name een plek nodig om te biechten, bij schaamte een plek om te schuilen.

Verdiep je in verslavingsgedrag.

Maak samen een plan om eruit te komen en zorg ervoor dat je kind in behandeling gaat.

Inmiddels is Jasmijn ruim een half jaar verder. Het is haar gelukt gokvrij te blijven – een zware periode voor haar en haar omgeving. In die tijd haalde ze haar bul. ‘Niet echt een feestelijke dag’, zegt ze nu. ‘Het voelde verschrikkelijk om de koffie en taart niet eens zelf te kunnen betalen.’ Ze woont bij haar ouders en is in behandeling bij een verslavingszorginstelling. ‘De hypothese is dat ik heel prikkelgevoelig ben en moet leren onrust te verdragen in plaats van steeds afleiding te zoeken. Ik moet leren omgaan met gevoelens die door het gokken werden gedempt.’ Ze heeft een baan aangenomen die ze niet per se ambieerde, omdat ze vooral één ding wil: haar schulden aflossen. ‘Volgend jaar sta ik weer op nul.’ Om zichzelf te beschermen tegen een terugval heeft ze met haar vriend afgesproken dat hij haar financiën beheert en haar zakgeld geeft. ‘Een enorme stap terug van het leven dat ik leidde, met etentjes, mooie kleren en zelfs afspraken met de makelaar voor een koophuis.’ Hoewel haar behandeling bijna is afgelopen, vertrouwt Jasmijn zichzelf nog niet. ‘De aantrekkingskracht van het gokken is groot. Als ik aan het gokken was, was ik heel gefocust; de rest van de wereld kon ik buitensluiten. Ik kreeg wel minder eetlust, werd mager en had vaak last van spanningshoofdpijn.’

Haar ouders hebben haar uiteindelijk liefdevol opgevangen. ‘Dat was wat ik nodig had, dat ik onvoorwaardelijk geaccepteerd werd.’ De relatie met haar vriend staat onder druk. ‘Hoewel hij in eerste instantie begripvol reageerde, kwam daarna de boosheid en het onbegrip. Hij snapt niet dat ik hem zo belazerd heb. Dit alles maakt dat ik op mijn tenen ga lopen; mijn gevoel van eigenwaarde heeft een enorme deuk opgelopen.’

Zowel de moeder van Jasmijn als die van Bas worstelt met gevoelens van falen en schuld. Jasmijns moeder Marit: ‘Ik voel me tekortschieten. Haar dit verhaal te horen vertellen, de eenzaamheid die eruit spreekt, raakt me diep. Het is enorm pijnlijk dat zich dit allemaal recht onder mijn neus afspeelde. Het voelt alsof ik mijn kind niet heb kunnen beschermen.’ Janneke vraagt zich af wat haar aandeel in Bas’ gokverslaving is geweest. ‘Bas heeft een lastige jeugd gehad met een vader die mentaal niet in orde was. Omdat hij ook fysiek ziek was, durfde ik niet bij hem weg te gaan. Dat heeft een stempel op ons leven gedrukt. Ik vraag me af of het ook zo ver was gekomen met Bas als ik eerder van zijn vader was gescheiden.’

Zowel Jasmijn als Bas heeft geleerd dat praten over gevoelens helpt. Jasmijn: ‘Ik was bang voor afwijzing en veroordeling, maar het lucht enorm op om erover te praten. De mensen aan wie ik het heb verteld, veroordeelden me helemaal niet. Het zorgt zelfs voor mooie gesprekken waarin ze zelf ook durven te vertellen waar ze mee zitten.’ Ook Bas leert zijn emoties verwoorden en hij is bezig met de verwerking van zijn jeugd. Onlangs heeft hij de stap genomen zijn vriendin in te lichten. ‘Daar was een hele sessie met mijn psycholoog voor nodig. Ik was bang dat mijn vriendin het zou uitmaken, maar in plaats daarvan vond ze het fijn dat ik haar in vertrouwen nam. Onze band is sterker geworden.’ Bas weet zeker dat hij nooit meer gaat gokken. ‘Ik wil nooit meer in die situatie terechtkomen.’ Hij is afgevallen tot een gezond gewicht, drinkt de helft minder dan vroeger en gaat bijna dagelijks naar de sportschool. Hij blijft zich bewust van zijn kwetsbaarheid en voelt op sommige momenten nog drang om te gaan gokken. ‘Maar dan hoef ik alleen maar te denken: dertigduizend, dertigduizend euro kwijt, en vervolgens ga ik bedenken hoe ik mezelf kan afleiden. Ik heb geleerd dat drang een golf is die je overspoelt, na hooguit een kwartier is de golf verdwenen.’

De namen van de ouders en kinderen zijn gefingeerd om hun privacy te beschermen. De kinderen zijn onherkenbaar in beeld gebracht. De echte namen zijn bekend bij de redactie.

LEGALISEREN? ‘EEN DUIVELS DILEMMA’

Hoewel je met een paar muisklikken in een virtueel casino zit, is online gokken nu nog bijna altijd illegaal. Er is slechts een klein aantal kansspelen met een vergunning, de Toto bijvoorbeeld. Maar daar komt verandering in: vanaf (waarschijnlijk) 1 januari 2021 zet de overheid met de vernieuwde Wet Kansspelen de deur open voor een heleboel andere goksites. Het idee is dat er door legalisatie meer controle mogelijk is. Maar of de legalisatie van online gokken zal helpen in de strijd tegen verslaving, is nog maar de vraag. De positieve kant is dat er strengere eisen worden gesteld. Spelers moeten bij registratie straks onder meer hun burgerservicenummer en geboortedatum opgeven en een limiet instellen, zowel voor het aantal keren inloggen als voor het bedrag waarmee ze willen spelen. Nog onduidelijk is hoe hierop wordt toegezien. Duidelijk is wel dat de Kansspelautoriteit (KSA) veel verantwoordelijkheid bij de gokindustrie zelf legt; de slager die zijn eigen vlees keurt, dus. Tot nog toe grijpt de KSA nauwelijks in; uit recent onderzoek van de NOS blijkt dat het kinderlijk eenvoudig is voor minderjarigen om een online-gokaccount te openen. Geen van de populaire gokwebsites voert een adequate leeftijdscontrole uit, zelfs Toto niet.

Een van de maatregelen tegen verslaving die straks worden getroffen is het Cruks, het Centraal Register Uitsluiting Kansspelen, waar goksites zich verplicht bij moeten aansluiten. Wie in dit register staat, zo is de bedoeling, komt geen casino meer binnen, ook niet online. Een goed streven, ware het niet dat veel Nederlandse sites zich op Malta hebben gevestigd en zo niet onder de Nederlandse wet vallen.

Verslavingsdeskundige professor Reinout Wiers van de Universiteit van Amsterdam noemt het een ‘duivels dilemma’. ‘Door legalisatie houd je toezicht op gokkers, maar aan de andere kant kan het drempelverlagend werken.’ Goedkeuring van de overheid wordt door veel mensen immers gezien als groen licht; de toegankelijkheid wordt groter en het aantal (problematische) gokkers zal toenemen. In België bleek dat inderdaad het geval sinds de liberalisering van de gokmarkt daar in 2010.

Blijft verbieden dan niet beter? Wiers: ‘In theorie ben ik daar voor, maar als online gokken illegaal blijft, heb je geen controle. Door legalisatie kun je eisen stellen aan goksites, bijvoorbeeld op het gebied van leeftijd, en kun je sancties opleggen bij overtredingen. Legalisatie is dus misschien niet zo gek, mits die controle goed geregeld wordt.’

Psycholoog Leroy Snippe, onderzoeker en behandelaar op het gebied van gokverslaving, pleit voor een ontmoedigingsbeleid en zeer strenge regulering. ‘Met legalisatie halen we grote gevaren in huis; gokken wordt daarmee steeds normaler. Ook zal de invloed van de gokindustrie groeien, een machtige lobby met een grote zak geld waartegen moeilijk een vuist te maken is.’

Bron: De Volkskrant [ LINK ]

De grootste sponsordeals met betrekking tot online gokken binnen het voetbal

Binnen het voetbal gaat er veel geld om. Wie het voetbal een beetje volgt, zal tijdens de transferperiodes regelmatig van zijn stoel vallen. Het geld dat er alleen al mee gemoeid gaat wanneer spelers van club wisselen is extreem. Laat staan het geld wat deze spelers verdienen met persoonlijke sponsordeals of hun clubs met sponsordeals. 

Wist je bijvoorbeeld dat Cristiano Ronaldo volgens de laatste geruchten (want zeker is het nooit) maar liefst 16,2 miljoen per jaar verdient aan zijn deal met Nike? De deal is voor een periode van 10 jaar en loopt nog tot 2026.

Dat is een groter bedrag dat FC Barcelona uit hun deal met Nike haalt: hun deal is goed voor 150 miljoen totaal. Die deal loopt van 2018 tot 2026. Maar de nieuwste deal van Real Madrid breekt alle records: vanaf 2020 zal hun deal met Adidas een bedrag van 2 miljard bedragen, over een periode van 2 jaar in totaal. Maar wie het voetbal ook volgt, zal merken dat de internationale gokbedrijven zich ook steeds meer met sport gaan bemoeien. Het online casino is een hot topic en dat zie je terug in sponsordeals met reclame in stadions en op shirts.

WELKE CLUBS HEBBEN DE BESTE DEALS MET GOKBEDRIJVEN?

Van heel veel deals is onbekend hoeveel geld ermee gemoeid gaat. Niet zo gek, want het gaat vaak om miljoenen. Een mooi voorbeeld is Unibet die 200 miljoen stopt in het Zweedse voetbal, dat houdt in dat je in de Allsvenskan en Supperettan vanaf januari 2020 overal reclame tegen kan komen van Unibet. Het online casino heeft daarnaast ook een sponsordeal met PSG, ze zijn hun officiële “bettingpartner” en dat levert PSG 1,5 miljoen per jaar op.

Bwin heeft een onbekende deal met Atlético Madrid, bij Borussia Dortmund hebben ze een deal voor 3 miljoen per jaar afgesloten met deze partner. Bij Valencia FC worden geruchten opgevoerd door waanzinnige bedragen die in de miljarden lopen, maar er is geen bevestiging van eender welk bedrag.

Binnen het Engelse voetbal zijn ze iets minder verlegen om bedragen te noemen. Het zullen niet de beste deals van de wereld zijn, maar het Engelse voetbal weet zeker zijn slag te slaan wanneer het gaat om sponsordeals afsluiten met de bekendere en onbekende gokbedrijven.

  • Betway
    • Club: West Ham met een deal van £ 10 miljoen
  • W88
    • Club: Aston Villa met een deal van £ 6 miljoen
    • Club: Bournemouth met een deal van £ 5 miljoen
  • ManBetX
    • Club: Crystal Palace met een deal £ 6,5 miljoen
  • Sportsbet.io
    • Club: Watford met een deal van £ 6,5 miljoen
  • Fun88
    • Club: Newcastle United met een deal van £ 6,5 miljoen
  • LD Sports
    • Club: Southampton met een deal van £ 7,5 miljoen
  • LoveBet
    • Club: Burnley met een deal van £ 7,5 miljoen

WAT ZIJN DE BEST UITBETALENDE SHIRT DEALS BINNEN HET VOETBAL?

Voetbalshirts zijn heel veel geld waard, niet alleen voor de supporters die graag een shirt van hun club dragen. Maar ook voor de sponsoren die miljoenen neerleggen om genoemd te moeten worden op de shirts van bekende voetballers.

  • Manchester United – Chevrolet 71 miljoen
  • Real Madrid – Fly Emirates 70 miljoen
  • Barcelona – Rakuten 55 miljoen
  • Manchester City – Etihad Airways 45,9 miljoen
  • Bayern München – TMobile 42 miljoen
  • Chelsea – Yokohama 36.7 miljoen
  • Liverpool – Standard Chartered 32,1 miljoen
  • Arsenal – Fly Emirates 31 miljoen
  • Tottenham – AIA 28,7 miljoen
  • PSG – Fly Emirates 25 miljoen

Wie nog niet overtuigd was dat er in het voetbal enorm veel geld omgaat, zal dat na de bovenstaande bedragen zeker wel zijn. Het gaat niet alleen om de voetballers die zelf ook miljoenen waard zijn, maar om de sponsordeals die afgesloten worden. Het online gokken is iets wat ervoor zorgt dat steeds meer internationale gokbedrijven hun best doen om de grotere clubs te strikken.

Bron: Elfvoetbal [ LINK ]

Microtransacties – Het kwaad dat we over onszelf afroepen

 

“Oké… hoe ga ik dit tactvol brengen?”, dat is de eerste gedachte die in mij opkomt terwijl ik mijn denkbeeldige mouwen opstroop. Waar ik het in de volgende lap tekst over ga hebben is namelijk een behoorlijk heet hangijzer. Vooral de laatste tijd is het weer dik aan in de industrie, waarbij de lui van EA, Respawn Entertainment en Epic behoorlijk het vuur aan de schenen is gelegd. Microtransacties – volgens velen het pure kwaad – bederven menig spelervaring en letterlijk niemand lijkt er een voorstander van te zijn. Ik leg hier de nadruk op het woord ‘lijkt’, want om een of andere dubieuze reden blijft dit fenomeen bestaan. De reden daarvoor is simpel: we haten het maar voeden diens bestaan tezelfdertijd aan.

Ik snap je, geloof me

Allereerst wil ik beginnen met zeggen dat ik de recente ophef – zoals deze keurig verwoord werd in de column van Amador – heel goed begrijp. Er is helemaal niets mis met protesteren tegen exorbitante prijzen voor een cosmetisch item en de idioot die heeft bepaald dat je anderhalve meier moet schuiven om kans te maken op een cosmetisch item, zou zich dood moeten schamen. Dat je een eurootje vraagt voor een wapen-skin of misschien een paar knaken voor een volledig personage-skin, daar valt nog mee te leven, maar bedragen die in de drie cijfers lopen is echt van de pot gerukt.

Waar ik zelf ook een pleurishekel aan heb is semi-verplichte content die na de launchvan een full priced game wordt verkocht. Je weet wel, zoals map packs die je moet bezitten om je game van €60 te kunnen blijven spelen. Dat blijven in mijn ogen schimmige praktijken, iets wat Activision ook door lijkt te hebben gezien ze nu met Call of Duty: Modern Warfare de Season Pass maar achterwege laten en gelijk de gulheid zelve toekomstige maps gratis verschaffen. “Goh… superbedankt man! Had je nou echt niet hoeven te doen”. Ook het pay-to-win-principe is me een doorn in het oog, al beginnen we hier al een beetje op een grijs gebied te geraken wanneer het een free-to-play-game betreft. Ik zal uitleggen waarom.

Je moet niks

Sommige mensen doen het namelijk overkomen alsof ze verplicht worden om de knip te trekken. “Ja maar, ik moet wel een beetje mee met de rest”. Het is een klassiek voorbeeld van hoe kapitalisme in zijn werk gaat, en uitgevers slaan daar hun slaatje uit. Geef ze eens ongelijk. Het zijn bedrijven waar aandeelhouders en de directie maar één ding willen zien, namelijk omzet en een stijgende lijn daarin. De ontwikkelaars zelf zijn daar misschien iets minder op gericht, maar ook zij willen aan het einde van de dag gewoon hun baan behouden. Wat dat betreft bewandelen ontwikkelaars een zeer dun lijntje tussen ‘vrienden zijn van de community’ en voldoen aan de verwachtingen van de werkgever.

Nogmaals – en ik kan dit niet genoeg benadrukken – ik heb geen goed woord over voor regelrechte geldgraaierij door idiote prijskaartjes aan in-game, ontastbare items te hangen. Mocht een game ooit offline gaan, dan is je geld letterlijk foetsie en ben jij degene die met lege handen staat. Maar – dames en heren, jongens en meisjes – het zijn niet alleen de uitgevers die hier schuld aan hebben. Wij – de betalende consument – houden dit alles eigenhandig in stand door toch maar de portemonnee te trekken. Want hoe je het ook wendt of keert, het hele verhaal microtransacties draait op het concept van vraag en aanbod. Is de vraag weg, dan verdwijnt het aanbod ook. Het is misschien heel zwart-wit gezien, maar het is wel zo en dat kan niemand ontkennen.

Rien ne va plus – het Huis wint

Ik vergelijk games met microtransacties altijd een beetje met het Holland Casino. Je betaalt voor je starterspakket, een vriendelijk ogend persoon schuift je jouw pasje met krediet toe en je wordt losgelaten in een ruimte vol opties om exact te gaan doen waar je voor betaald hebt; gokken. Wat dat betreft krijg je waar je voor betaalt. Je nuttigt hier en daar wat om de ervaring wat verbeteren (XP-Boosters) en wanneer je krediet op is, mag je zelf beslissen wat je doet. Er is letterlijk niemand in dat casino die je onder gunpoint verplicht om meer uit te geven dan wat je voor ogen had.

De keuze om meer te spenderen is dus de jouwe en de jouwe alleen, net als de keuze om een uitstapje te maken richting de spelen waar de grote coupures over de tafel gaan. Wederom ben jij degene die ervoor kiest om de high roller uit te hangen, wetende dat er een groot risico is dat je er aan het einde van de rit berooid bij kan komen te zitten. Raar genoeg zie ik daar nooit mensen massaal het personeel bedreigen met terminale ziektes of de dood, terwijl zij je zojuist alle faciliteiten hebben geboden om je geld als sneeuw voor de zon te laten verdwijnen. Gek hè?

But…why?!

Daarnaast is er nog iets wat ik me al jaren afvraag en ik hoop dat iemand mij daar op een goed onderbouwde en civiele manier antwoord op kan geven. Waarom gaat iedereen zo los over aanwezige microtransacties die totaal niet noodzakelijk zijn om het spel te kunnen spelen? Neem even Mortal Kombat 11 – een full priced game nota bene – die door de toevoeging van microtransacties een schijtlading aan kritiek kreeg. Van de ene kant snap ik dat, want er was gezegd dat het niet zou gebeuren. Netjes was het dus absoluut niet, dat even voorop gezet. Maar waarom maken we er ons zo druk over? Heb je die skins nodig? Nee. Heb je die andere items nodig? Nee. Dit geldt niet alleen voor Mortal Kombat 11, maar voor het gros van de games waarin hetzelfde principe is toegepast.

Ik bezit Mortal Kombat 11 en nergens, maar dan ook absoluut nergens heb ik me geroepen gevoeld om extra te betalen voor die cosmetische items. “Ja, maar anders moet je grinden tot je een ons weegt!”. Ook dat is weer een van die dingen waarvan ik niet snap wat gamers willen. Aan de ene kant willen we ‘value for money’ en gaan we helemaal los als een game ‘maar 8 uur duurt’, maar als een ontwikkelaar mensen laat werken voor hun items, is het weer een tergend grindfest. We willen alles snel en moeiteloos en de uitgevers/ontwikkelaars hebben een manier gevonden om dat te kapitaliseren. Wederom hebben we dat aan ons eigen gedrag te danken.

De ongenuanceerde moraal

Het komt er uiteindelijk op neer dat wij de macht hebben om die doorn genaamd microtransacties te verwijderen en de pincet die je daarvoor hebt is je portemonnee. Wie betaalt, bepaalt. Helaas is ook dit weer behoorlijk zwart-wit, want er zijn nog diverse factoren die roet in het eten gooien. Zo lijken het vooral kinderen te zijn die zonder enige gêne hun aangeleerde hebzucht kunnen stillen, want om een of andere dubieuze reden koppelen ouders hun creditcard maar al te graag aan het account waar de kinderen op spelen. Ook hier spelen het huidige, alom geaccepteerde kapitalisme en groepsdruk een significante rol. Je kind Fortnite laten spelen en die uiteindelijk zonder V-bucks op pad sturen, dat kan anno 2019 niet.

Toch betekent dat niet dat de bal niet bij ons ligt. Zoals een Respawn-ontwikkelaar onlangs op Reddit zei “Vote with your wallet”. Uiteindelijk werkt dat het beste. Natuurlijk, je mag klagen. We leven in een vrij land. Maar bedenk je wel dat klagen – en dan vooral op de manier zoals het de laatste tijd gebeurt – een stuk minder effectief is dan boycotten. Dat jij EA een stel hufters noemt zal hen weinig interesseren, zolang het geld maar binnen blijft komen. Stop met het betalen voor (uiteindelijk) nutteloze cosmetische extraatjes en de behoefte om ze aan te bieden, verdwijnt dan ook. Simpel zat. Dit devies uitvoeren, dat blijkt alleen lastiger dan het klinkt.

Bron: Gamersnet [ LINK ]

Drie jaar celstraf geëist tegen medewerker FloraHolland voor miljoenenoplichting

Drie jaar celstraf geëist tegen medewerker FloraHolland voor miljoenenoplichting

NAALDWIJK – Het Openbaar Ministerie wil dat de 28-jarige medewerker van Royal FloraHolland voor drie jaar de cel in gaat, waarvan één jaar voorwaardelijk. Dat eiste het OM dinsdagmiddag bij de rechter in Den Haag. De man uit Den Haag wordt ervan verdacht ruim vier miljoen euro te hebben verduisterd om zijn gokverslaving te bekostigen. De verdachte heeft spijt. ‘Ik wil het zo snel mogelijk terugbetalen.’

De man werkte op de financiële afdeling van het internationele bloemenveilingbedrijf en wist in een periode van negen maanden 4,3 miljoen euro te verduisteren door online te gokken op sportwedstrijden. ‘Het is dus niet zo dat mijn cliënt het geld fysiek in handen had. Hij kreeg het digitaal tot zijn beschikking’, vertelt Smeets. ‘Hij gebruikte het geld om te gokken, maar kon vanwege zijn verslaving zelf niet meer stoppen.’ De verdachte zou daarom blij zijn geweest dat hij uiteindelijk tegen de lamp liep.

Zijn team van vijf mensen verzorgde betalingen van 100 miljoen euro per week. Royal FloraHolland kan op dit moment nog niet ingaan op de vraag hoe de verdachte het geld achterover kon drukken. ‘We zijn wel verzekerd voor diefstal dus we gaan er vanuit dat we het geld terug krijgen’, zegt een woordvoerder. De advocaat van de verdachte zegt dat de man graag weer aan het werk wil om het bedrag zo snel mogelijk terug te betalen.

‘Ga mijn uiterste best doen’

Tijdens de rechtszaak liet de verdachte weten dat hij heeft uitgerekend dat hij 3 miljoen euro niet terug zou kunnen betalen. ‘Ik ga wel mijn uiterste beste doen.’

De rechter gaf aan dat de verdachte waarschijnlijk de rest van zijn leven op het bestaansminimum zal komen. ‘Gelukkig wil mijn verloofde er het beste van gaan maken’, aldus de man. ‘Dat zijn de gevolgen van de misdaad die ik begaan heb.’

‘Ze hadden mij een droombaan gegeven’

In de rechtszaal zei de verdachte spijt te hebben van zijn acties. Hij weet zijn gedrag aan zijn gokverslaving die hij omschreef als ‘een grote zwarte vlek’, waardoor hij niet helder meer kon denken. ‘Een verslaving is een aanslag op je lichaam, hersenen en leven’, zei de man die onlangs nog aan de universiteit in Rotterdam een master bedrijfseconomie afgerond heeft.

Iedere dag hoopt hij dat hij de tijd kan terugdraaien. ‘Wat ik mijn gezin heb aangedaan. Dat ik hun hart heb gebroken. Met name voor hen heb ik spijt. En daarnaast heb ik mezelf daarmee kapotgemaakt.’ Ook heeft hij spijt ten opzichte van Royal FloraHolland. ‘Ze hadden me een droombaan gegeven. Het voelt alsof ik ze een mes in de rug heb gestoken.’

‘Duizelingwekkend bedrag’

De officier van justitie spreekt over een ‘duizelingwekkend bedrag’ dat de verdachte heeft weggesluisd. Met 82 transacties maakte hij in totaal 4,3 miljoen euro buit. Dat kwam aan het licht, omdat de ongebruikelijke transacties werden opgemerkt. De verdachte koppelde onder meer zijn eigen bankrekeningnummer aan een oude zakenrelatie.

Volgens de officier gaat het niet om verduistering omdat de man het geld niet legaal onder zich had. ‘Hij moest listige kunstgrepen uitvoeren.’ Kortom, het gaat hier volgens justitie om oplichting. Omdat ook geld naar andere rekeningen werden geboekt, is er ook sprake van witwassen.

Bron: Omroep west [ LINK ]

Wat denken gemeenten in godsnaam te winnen met die gokhallen?

8 juli 2019

Iedereen is naamloos in de gokhal, daarom heet de man die aan het werk is bij de roulettetafel voor nu Berat. Een tijdlang mag ik hem vergezellen, een uur, twee uur, drie uur, geen idee. Het casino is vakkundig van tijd ontdaan, van daglicht, van buitengeluid. De temperatuur is er consequent uitstekend. Onberispelijke dames lopen rond met dienbladen, vragen Berat wat hij wil drinken: een gratis cola light, ‘de drank hier is heel duur’.

De roulettetafel opereert geluidloos, behalve als de digitale croupier ‘please hurry up’ zegt, niet chic, maar ook die stem verdwijnt vanzelf naarmate het apparaat de wereld opzuigt. Een spinnenweb van lampjes en cijfers en knoppen, omzoomd door lederen directiestoelen, maar Berat blijft staan, bedient solo drie posten tegelijk. Hurry up: Berat steekt plastic kaartjes tussen de knoppen opdat ze blijven gokken, steeds opnieuw, elke ronde weer.

Hopla, ‘potverdomme’, hij spuugt naar het centrum van de tafel, 200 euro weg in anderhalve minuut. Ga je nog stoppen, Berat? ‘Als ik mijn verloren geld terugkrijg.’ Ha: 60 euro erbij. Het apparaat rekent in punten trouwens, niet in euro’s, ja het is net niet echt, behalve de pinautomaat waar Berat nieuwe punten koopt, die is echt.

Jackpot als ijkpunt.

Gokhallen bestaan niet, behalve als je erop gaat letten. Dan zijn ze overal. De gokbranche floreert, berekende het CBS: die groeit sneller dan de economie. Er gaat twee miljard in om, een kwart daarvan is voor de Belastingdienst. In Limburg, Drenthe en Brabant komen er casino’s bij. Zo ga ik drie gokhallen binnen: een fonkelnieuwe in Tilburg-Oost, een vrijwel nieuwe in Berkel-Enschot en een redelijk nieuwe in Gilze, allemaal netjes en met de juiste vergunningen. De overheid is bezorgd als het aankomt op het welbevinden van de mensen, behalve wat betreft het gokken. De staat zelf exploiteert veertien gokpaleizen, de Holland Casino’s, die inmiddels de slogan ‘leef spannend’ hanteren. Op sigarettenpakjes staat dit niet.

Kleinere gokhallen opereren met een gemeentelijke 30h-vergunning: alleen maar automaten. Wel gratis entree, open tot diep in de nacht en niemand vraagt om legitimatie. Hoe langer ik met Berat aan de roulettetafel sta, hoe meer ik me afvraag wat een gemeente in godsnaam denkt te winnen met zo’n gokhal. Want het gaat om groot geld en iedereen verliest, behalve het bedrijf.

Hopla, drie ronden en 400 euro verder. Berat werkt al 17 jaar in de tomatenkassen en verdient schoon 1.500 euro per maand, ‘ik wil gewoon geld’. Vandaag nam hij vrij om vrienden te bezoeken en onderweg parkeerde hij zijn auto toch maar even hier, en nu is het doorwerken om zijn verlies te keren. Hij gokt met spaargeld, ‘soms lenen’. De jackpot is zijn ijkpunt.

Vind je het leuk, Berat? ‘Eigenlijk niet.’

Zogenaamd amusement.

Daar komt in ganzenpas een casinomedewerker aan, ik vermoed om ons te wijzen op het gevaar van gokverslaving, daar worden ze op getraind. ‘Wilt u nog wat drinken meneer?’ Ja, een cola light.

Punten op – Berat had me beloofd te stoppen maar loopt zonder iets te zeggen naar de pinautomaat en pint voor 50 euro. Het is in een minuut gedaan. ‘Het is allemaal rotzooi’, zegt Berat, ‘het is allemaal hetzelfde’. Waarom is hij dan hier? ‘Dom.’

Later zegt hij: ‘Je denkt anders hierbinnen, je denkt niet.’

Helmond krijgt er zomaar drie gokhallen bij. Zaltbommel wil ze niet: daar is de gemeenteraad principiëler. Stephan Hoek, namens de burgemeester van Gilze en Rijen: ‘Op z’n zachtst gezegd zijn we niet enthousiast over casino’s, maar juridisch gezien is het heel moeilijk zo’n vergunning te weigeren.’

Ik bel Gertjan van Boxel, operationeel manager van Entergaming BV dat drie casino’s exploiteert. Elk casino heeft ‘zorgplicht’, zegt hij, ‘maar gokverslaving is moeilijk te ontdekken. We letten serieus op afwijkend gedrag, maar ik kan niet bij de mensen in de portemonnee kijken.’ Iedereen is volwassen. ‘Daar ben ik heel eerlijk in: wij moeten ook onze vaste lasten betalen. Uiteindelijk slaat de wijzer toch door naar het casino.’

En of ik eens bij de Holland Casino’s ga kijken, ‘daar zijn de hardcore gokkers, heel ander verhaal’. Maar ja. ‘Als ze die sluiten is er een gat in de begroting.’

De tafel van Berat.

Er was die keer dat Berat 8.000 euro won. Die ene keer. Nu staat hij min 1.200.

Opnieuw naar de pinautomaat, geen saldo. Aarzelend komt hij terug: ‘Op.’

Het is gedaan.

We lopen naar buiten, het daglicht desoriënteert, de warmte is een vuistslag. Berat weet niet meer waar zijn auto staat en ik ben de mijne ook al kwijt. Wat voor auto heb je, Berat? ‘Een kleine groene, en jij?’ Een blauwe.

Berat loopt het parkeerterrein op en ik blijf staan in het verdriet dat hij achterlaat.

Bron: Volkskrant [ LINK ]

Hoe ik bijna een gokverslaafde werd

Hoe ik bijna een gokverslaafde werd

Deze week werden nieuwe regels van kracht voor online gokbedrijven. Hoe verslavend is gokken op het internet? We openden een rekening en zetten ons geld in op FC Napels, Mathieu van der Poel en een hond genaamd Beautifulscenery.

Hoe het precies begon, weet ik niet meer, maar wel dat ik op een luie zaterdagmorgen in bed besloot een rekening te openen bij Unibet: de eerste naam die blijkbaar bij me opkomt als ik aan online weddenschappen denk.

Langer dan vijf minuten neemt het niet in beslag om een rekening te openen: ik download de app, moet mijn naam, leeftijd en rijksregisternummer opgeven en mijn kredietkaart bovenhalen om mijn eerste gokrekening te spijzen. Ik besluit voorzichtig te zijn en met 20 euro te beginnen, maar krijg al snel de boodschap dat ik een bonus van 80 euro krijg als ik het dubbele stort. Dat geeft een goed gevoel: ik heb maar 40 euro betaald, maar er staat wel al 120 euro op mijn gokrekening. Ik heb al gewonnen voor ik begonnen ben.

Ik open het onderdeel met livewedstrijden. Zo op een zaterdagochtend zijn mijn verwachtingen niet al te hooggespannen, maar de keuze is enorm. Er zijn tennismatchen over zowat de hele wereld, ergens een volleybalcompetitie in Azië, veel basketbal en natuurlijk ook voetbal. Ik open de eerste streamingvideo in het rijtje en beland in een match tussen Wellington Phoenix en Newcastle Jets FC uit de Australische A-League.

Juichen

We zitten in het begin van de tweede speelhelft en het staat 1-1. Omdat ik Wellington Phoenix wel een mooie naam vind, zet ik 2 euro in op de ploeg. Ik blijf dan even kijken naar de wedstrijd, die al snel verveelt. Geen nood, ontdek ik als ik wat verder door de app scroll: ik kan nog tijdens de match op allerlei andere gebeurtenissen gokken. Wie de volgende goal maakt of aan welke kant een hoekschop valt. Ik kies voor nog een derde optie: of de volgende stilstaande fase een inworp, hoekschop, doeltrap, vrije trap of penalty wordt. Een inworp lijkt me de meeste kans te hebben, en amper een halve minuut later rolt de bal buiten en mag ik een eerste keer juichen in mijn prille gokcarrière. Met mijn inzet van 1 euro win ik 2,75 euro. Zo makkelijk gaat dat.

Mijn geluk kan niet op als Wellington Phoenix even later een doelpunt scoort en de wedstrijd uiteindelijk met 4-1 wint. Ik ben mijn bed niet uitgekomen, heb geamuseerd naar een voetbalwedstrijd aan de andere kant van de planeet liggen kijken, en met 40 euro inzet staat er 126,11 euro te blinken op mijn gokrekening. Ik besluit het wat dichter bij huis te zoeken en zie dat er vanavond wel wat wedstrijden aan zitten te komen in de Belgische voetbalcompetitie, waar ik bescheiden gokjes van 2 euro op inzet.

Het eerste wat ik de volgende ochtend bij het wakker worden doe, is de app openen om te zien hoe ik het ervan afgebracht heb. Sommige inzetten heb ik verloren, andere gewonnen, maar ik zit nog altijd boven 120 euro. In Australië zijn intussen de Central Coast Mariners tegen Adelaide United aan het spelen, en ik amuseer me door telkens te voorspellen aan welke kant de volgende hoekschop zal vallen.

Zo gaat het de volgende weken door. Ik ben geen voetbalfan, maar zet nu plots wel de televisie aan om de wedstrijden in de Champions en de Europa League te volgen. Zo word ik plots een Napels-supporter in een wedstrijd tegen Arsenal en kijken mijn kinderen vreemd op als ik luid begin te juichen omdat er tijdens Ajax-Juventus een inworp in de 37ste minuut valt.

Kleine lettertjes

Als ik nu stop, ben ik alle winst die ik met die bonus al gemaakt heb ook meteen kwijt.

Mijn gokrekening is al wat gedaald tot 110 euro, maar dat is de minste van mijn zorgen, omdat ik zeker nog enkele weken verder kan vooraleer ik mijn oorspronkelijke inzet van 40 euro dreig te verliezen. Uit nieuwsgierigheid zoek ik toch eens op hoe ik mijn geld uitbetaald kan krijgen. Ik lees in de kleine lettertjes dat die bonus van 80 euro pas echt van mij wordt als ik mijn inzet een paar keer rondgespeeld heb. Een bijbehorend grafiekje toont dat ik nog minstens acht keer zoveel moet inzetten als ik al deed vooraleer ik mijn geld effectief kan opvragen. Als ik nu stop, ben ik alle winst die ik met die bonus al gemaakt heb ook meteen kwijt.

Maar geen nood, want het blijkt dat ik die bonus ook kan inzetten in een online casino. Daarvoor moet ik wel een andere app downloaden, maar ik hoef er geen nieuwe rekening voor te openen. Ik besluit mijn kans te wagen met een spelletje poker en kom via livestreaming uit bij een bleke croupier in een te groot smokingpak die mij vanuit een of ander online gokparadijs, wellicht Gibraltar of Malta, kaarten uitdeelt waarmee ik zelf kan beslissen of en hoeveel ik inzet. Ik voel me in mijn sas: dit heb ik meer in de hand dan passief te zitten wachten tot er een hoekschop valt in een voetbalcompetitie aan de andere kant van de wereld. Ik maak een paar keer mooie winsten.

Cocaïne

Ronny Willemen van de Centra voor Alcohol- en andere Drugproblemen (CAD) Limburg glimlacht als ik hem vertel over mijn eerste stapjes in de wereld van het online gokken. Hij is een van de Vlaamse specialisten in gokverslavingen, en probeert elk jaar enkele honderden verslaafden te helpen. Hij vindt mijn verhaal herkenbaar. ‘De reclame die je lokt naar een bekende goksite, de bonussen die je overhalen om meer in te zetten en te blijven spelen, de live betting die je aan het scherm gekluisterd houdt, en de overstap naar een online casino: het zijn de gekende stapjes die je in de richting van een verslaving kunnen leiden.’

Hij vergelijkt problematisch gokgedrag met een drugsverslaving. ‘Sommige criteria zijn heel gelijklopend: steeds meer nodig hebben om hetzelfde effect te krijgen, pogingen om te stoppen maar daar niet in slagen, de verslaving niet zien of verzwijgen, steeds meer tijd en geld besteden aan de verslaving, en onrustig worden als je zonder zit. Het grote verschil is dat je gokgedrag niet zichtbaar is voor je omgeving en je ogenschijnlijk normaal kunt blijven functioneren. Zo kunnen gokkers hun verslaving veel langer geheimhouden.’

Uit wetenschappelijk onderzoek blijkt dat er heel wat overeenkomsten zijn tussen de roes van cocaïne en die van gokken, legt Willemen uit. ‘Er komen neurotransmitters zoals dopamine en endorfine vrij. Merkwaardig is dat het bij echte gokverslaafden om de stress en roes van het spelen zelf gaat, en niet om de overwinning. Je krijgt een veilig en warm gevoel in afwachting van het resultaat, dat alle spanningen wegneemt.’

Mijn schulden werden steeds groter. Heel vaak heb ik mezelf willen ophangen.

EEN EX-GOKKER

Om die ervaringen uit eerste hand te horen, spreek ik af met Sander (fictieve naam), een ex-gokker die pas vier maanden in herstel is. ‘Het is al de vierde keer dat ik volledig gestopt ben, maar nu ben ik er echt van overtuigd dat het zal lukken’, zegt de jonge dertiger. ‘Als kind zat ik al urenlang in de lunaparken te spelen op die bakken waar muntjes over elkaar heen glijden. Toen ik als beloftevolle voetballer op mijn vijftiende voor het eerst geld verdiende, is het uit de hand beginnen te lopen. Met briefjes van 50 euro zette ik eerst in op voetbalweddenschappen, maar ik schakelde al snel over op poker en daarna casino’s. Ik kan je verzekeren: als je tijdens je eerste roulettespel 200 euro inzet op een nummer en meteen 7.000 euro wint, geeft dat een enorme kick.’

Toen hij na zijn studies begon te werken als leraar in het middelbaar onderwijs zette hij zijn loon en zijn voetbalgage, samen goed voor 3.000 euro, soms op één namiddag in. ‘Vaak was mijn geld nog voor het eind van de maand op. Ik overleefde dan op eieren en brood, en heb zelfs een paar keer een doktersafspraak moeten afzeggen omdat ik gewoon geen geld had om hem te betalen.’

Om meer te kunnen inzetten, ging hij lenen en stapelde hij tot 50.000 euro schulden op. ‘Ik ging online een consumentenkrediet aan bij een bekende bank’, vertelt Sander. ‘Veel uitleg hoefde ik niet te geven: ik had het geld zogezegd nodig om een keuken te kopen, legde een vervalste factuur voor en kon weer verder. Maar de rente was moordend: 12,5 procent. Toen kreeg ik een mail in de bus: als ik 6.000 euro bijleende, zakte de rente naar 10 procent. Ook daar ben ik weer ingetrapt: het geld dat ik niet gebruikte om eerdere putten te dempen, heb ik toen opnieuw verspeeld.’

Sander zette zichzelf op de zwarte lijst van de Kansspelcommissie, zodat hij niet meer kon spelen in België. ‘Maar als de drang te groot werd, reed ik gewoon naar Nederland of Duitsland om verder te kunnen spelen. Mijn schulden werden steeds groter, zodat ik tot drie keer toe geld gestolen heb van mijn ouders. Als je niets meer te verliezen hebt, denk je er zelfs aan een nachtwinkel te overvallen. Heel vaak heb ik mezelf willen ophangen. Tot ik dankzij mijn ouders in therapie ben gegaan. Daar heb ik geleerd een groot stopteken in mijn hoofd te zetten als ik in de verleiding kom om te hervallen. Ik hoop dat de verslaving nu definitief achter me ligt, maar het blijft keihard: ik heb nog altijd 12.000 euro schulden en moet drie jaar lang elke maand 390 euro aflossen.’

Limieten

2 procent van de volwassen Belgen heeft problemen met gokgedrag.
RONNY WILLEMEN
HULPVERLENER CAD

Ronny Willemen van het CAD hoort wekelijks zulke verhalen. ‘15 procent van de gokverslaafden die zich aanmelden, heeft de jongste drie maanden aan suïcide gedacht en ooit ook al een poging gedaan’, zegt hij. ‘Gemiddeld zijn ze al 80.000 euro kwijtgespeeld aan hun gokverslaving. Vooral sinds 2010, toen online gokken werd gelegaliseerd in ons land, is hun aantal toegenomen. Wetenschappelijke onderzoeken wezen eerder al uit dat 2 procent van de volwassen Belgen problemen met gokgedrag heeft.’

Volgens de jongste cijfers van de Kansspelcommissie waren in België tijdens de eerste drie maanden van dit jaar 440.000 online gokkers actief. Velen van hen werden getriggerd door het online gokken tijdens het WK voetbal van vorig jaar, toen in een maand tijd 300.000 spelers aan het gokken waren, van wie de helft zich voor het eerst op een goksite waagde. De gemiddelde inzet per speler: 673 euro.

Gokken is big business geworden, getuige het aantal reclames op televisiezenders en het feit dat nagenoeg alle eersteklasseclubs in het Belgische voetbal een gokbedrijf als sponsor hebben. Volgens een goed geïnformeerde bron in de sector bedroeg de inzet van de Belgen bij de privéspelers in online gokken vorig jaar 6,9 miljard euro, goed voor een opbrengst voor die bedrijven van 434 miljoen euro. Van 2012 tot 2018 is de markt bijna vertienvoudigd.

Om het aantal gokverslavingen in te dammen, voerde minister van Justitie Koen Geens (CD&V) beperkingen in. Vanaf 1 juni mag er geen reclame op tv gemaakt worden voor online kansspelen en komen er reclamebeperkingen voor online weddenschappen. Het uitdelen van bonussen wordt beperkt tot 275 euro per maand en er komt een spellimiet van 500 euro per week.

Critici vinden die maatregelen een maat voor niets. Een limiet van 500 euro per week betekent nog altijd dat spelers in een maand tijd hun hele loon kunnen inzetten. En spelers kunnen zelf hun weeklimiet aanpassen. Ook het feit dat reclame op televisie überhaupt nog mogelijk is, wordt als een te grote toegeving aan de sector en de mediabedrijven beschouwd.

Voor ex-verslaafde Sander zijn de vele reclamecampagnes die hij onder ogen krijgt een marteling.

De in België erkende gokbedrijven zoals Unibet, Napoleon Games, Betfirst en Golden Palace wijzen erop dat ze al zwaar gereglementeerd zijn, dat ze veel inspanningen doen om spelers te waarschuwen voor verslavingsgedrag en dat mensen nu eenmaal gokken. In hun redenering lok je ze beter naar gereglementeerde en erkende gokbedrijven in eigen land, omdat je zo vermijdt dat ze op buitenlandse illegale sites belanden. Voor Willemen houdt dat weinig steek: ‘Het is alsof je als overheid niet alleen bedrijven erkent om propere cocaïne te leveren, maar ze tegelijk toelaat via reclamecampagnes de boodschap de wereld in te sturen dat cocaïne snuiven leuk en gezellig is.’

Voor ex-verslaafde Sander zijn de vele reclamecampagnes die hij onder ogen krijgt een marteling. ‘Ik krijg nog altijd mails op mijn naam toegestuurd met een interessant aanbod om opnieuw te beginnen. En op televisie word je gewoon overspoeld met reclame voor online gokken. Vaak wordt daarbij gesuggereerd dat je met veel voetbalkennis snel rijk kan worden. Terwijl ik ervaren heb dat zoiets pure onzin is. Als voetbalkenner krijg je wel de indruk dat je slimmer bent dan de rest, maar het blijft gewoon een gokspel als een ander, waarachter slimme algoritmes zitten die je af en toe de indruk geven dat je wint, maar je langzaam ruïneren.’

Trakteren

Dat blijkt een maand later ook aan de stand van mijn Unibet-portefeuille. Na het voetbal en pokeren ben ik overgeschakeld op roulette, races met windhonden (8 euro verdiend door in te zetten op de hond met de exotische naam Beautifulscenery!) en wielrennen. Mijn aanvankelijke inzetten van 1 of 2 euro zijn toegenomen tot 5 of 10 euro, wat voor geroutineerde gokkers nog altijd niets voorstelt. Maar mijn rekening is wel gezakt tot 65 euro.

Gokken is vaak een manier om de realiteit te ontvluchten.

EEN EX-GOKKER

Tijd om te stoppen, denk ik, wil ik mijn oorspronkelijke inzet van 40 euro niet verliezen. Maar dat blijkt niet mogelijk omdat ik nog te weinig heb ingezet om mijn bonusgeld verzilverd te krijgen. Ik ga nog enkele dagen in overdrive en zet uiteindelijk mijn laatste 25 euro winst in op wielrennen, een sport waarvan ik mezelf wijsmaak dat ik er toch iets van afweet. Ik gok op Mathieu Van der Poel in de Amstel Gold Race, en schreeuw de hele buurt bijeen als die uit een totaal verloren positie in de laatste meters naar de overwinning snelt. Het Nederlandse wielerfenomeen levert me 106,25 euro op.

Niet slecht toch? Ik speel met kleine bedragen, amuseer me tijdens de dode uren en heb in een maand tijd toch maar mooi 100 euro extra verdiend. Waarom zou ik mijn rekening niet openlaten en af en toe een gokje plaatsen tijdens een saaie voetbalmatch? ‘Natuurlijk zijn er gokkers die niet in de problemen komen’, zegt Willemen. ‘Maar ik heb te veel ellende gezien om uit te sluiten dat zelfs een gematigde speler als jij verslaafd kan geraken.’ Dat bevestigt ook Sander. ‘Voor je het weet, zit je op dode momenten niets anders te doen. Gokken is vaak een manier om de realiteit te ontvluchten, besef ik nu. Zelfs na vier maanden clean te zijn gaat er geen dag voorbij zonder dat ik eraan denk.’

Dus bij deze: collega’s, ik haal mijn rekening leeg en geef een drink met mijn gokwinst. Beloofd.

Bron: De Tijd [ LINK ]