Berichten

België kreunt onder gokreclame

Ladbrokes, Unibet, Betfirst, Napoleon Sports & Casino of StarCasino, de merknamen van aanbieders van kansspelen en sportweddenschappen zijn ondertussen op ons netvlies gebrand. Of we nu naar de plaatselijke krantenboer wandelen, of een wielerkoers bijwonen, gokreclame komen we overal tegen. Het liep zo de spuigaten uit dat de overheid de sector van de kansspelen strenge regels heeft opgelegd. Maar het aan banden leggen van gokreclame doen de sportclubs dan weer steigeren.

De komst van de online casino’s en online wedkantoren heeft niet alleen de sector en het internet dooreengeschud. In het straatbeeld schoten wedkantoren als paddenstoelen uit de grond, niet alleen in de steden, ook in middelgrote dorpen. De goksector wedt immers op twee paarden: ziet ze mogelijkheden in de online wereld dan zal ze ook uitbreiden in de echte wereld. Online gaat het de casino’s voor de wind en kent de sector exponentiële groeicijfers maar ook op de grond ontvangen de casino’s weer meer bezoekers. Uit het jongste jaarverslag (2018) van de Kansspelcommissie zien we dat online gokken stijgt met cijfers tussen 20 en 25% tegenover 2017 terwijl de offline markt lichtjes stijgt of stabiel blijft.

Er zijn dus budgetten voor nieuwe casino’s, voor renovatiewerken in de oude casino’s, en voor marketing. Veel marketing want dat is de enige manier om nieuwe spelers te lokken naar de online varianten. Affiches langs de weg, met publiciteit bedrukte wagens en reclamespotjes op televisie en online nieuwssites, alles wordt uit de kast gehaald. Het lijkt wel alsof het reclamebudget bodemloos is.

Om toch wat controle te hebben op deze snelgroeiende sector besloot de overheid in te grijpen. Het aantal Belgische online casino’s met een licentie is beperkt tot tien, de Nationale Loterij niet meegerekend omdat die niet onder het toezicht van de Kansspelcommissie maar onder de voogdij van de minister valt. In juni vaardigde minister van Justitie Koen Geens regels uit die gokreclame aan banden legt. De minister richt zich vooral op reclame voor sportweddenschappen, misschien niet toevallig net nadat Club Brugge bekendmaakte dat de voetballers shirts van Unibet zouden dragen.

Verboden en wat wel mag

Zo is gokreclame verboden op sportuitrusting voor minderjarige sportploegen en mag ze niet worden uitgezonden net voor en net na kinder -en jeugdprogramma’s, tijdens een pauze van een sportwedstrijd of voor 20 uur ‘s avonds als er geen sportwedstrijd plaatsvindt. Per reclameblok mag maar één aanbieder van kansspelen een spot uitzenden.

In cafés mogen nog maximum vier slotmachines staan waarbij je alleen met munten kan betalen. Die moeten uitgerust zijn met een eID-kaartlezer, net zoals de automaten van de Nationale Loterij waar je krasbiljetten kan kopen. De gemeentebesturen krijgen meer macht bij het verlenen van vergunningen voor gokkasten en het al dan niet toelaten van wedkantoren in hun gemeente. Geens wil het aantal wedkantoren terugschroeven van 684 tot 600 maar daar staat geen termijn op.

Critici vinden dat deze regels niet ver genoeg gaan. Zo heeft het geen zin om gokreclame tijdens een sportwedstrijd te verbieden als de atleten fungeren als uithangbord voor het casino. Tienerjongens dragen volwassen maten, dus voetbalshirts met gokreclame op en kijken naar sportwedstrijden waar hun idolen gokreclame dragen. De Hoge Gezondheidsraad pleit zelfs voor een totaalverbod op gokken.

Zo’n vaart zal het niet lopen want gokken brengt de staatskas een aardige duit op. Zo draaide de Nationale Loterij in 2018 een recordomzet van 1,3 miljard euro aan gokinkomsten, een stijging met 4 procent tegenover het jaar voordien. Bovendien staan ook de voetbalclubs niet te springen om deze lucratieve bron van inkomsten op te geven en argumenteren ze dat het wegvallen van deze sponsoring de clubs zal kapotmaken. Of dat het geval zou zijn, is twijfelachtig. Hetzelfde argument werd gebruikt in de Formule 1-sport bij het verbod op tabaksreclame.

Bron: Zita (B) [ LINK ]

De Kansspelcommissie heeft voor het eerst in haar 20-jarige bestaan drie politiemensen een boete gegeven omdat ze online of in speelhallen gokten. (B)

Voor het eerst politie beboet voor gokken

De Kansspelcommissie heeft voor het eerst in haar 20-jarige bestaan drie politiemensen een boete gegeven omdat ze online of in speelhallen gokten. Dat is voor het voltallige politiepersoneel bij wet verboden. Eén politievrouw gokte zelfs 87 keer vanachter de computer op het commissariaat, schrijven Het Laatste Nieuws en De Morgen donderdag.

De politievrouw maakte een account aan op naam van haar moeder en verspeelde tijdens 668 inzetten maar liefst 56.300 euro. 87 gokjes daarvan plaatste ze vanachter de computer op het commissariaat waar ze werkte. Volgens de vrouw is ze verslaafd en heeft dat haar carrière geruïneerd. Ze riskeerde een boete van 60.000 maar de Kansspelcommissie veroordeelde haar tot het betalen van 5.000 euro.

Een politieman die zich moest verantwoorden zei dat hij zich tijdens het WK voetbal had laten verleiden door de 50 euro inzet die hij aangeboden kreeg van een gokwebsite. Hij zette uiteindelijk 86 keer geld in en misbruikte daarvoor de naam van zijn schoonmoeder. Hij kreeg een boete van 208 euro.

Een derde moet 350 euro betalen omdat hij tussen 2014 en 2018 op meerdere gokwebsites actief was

Nog negen andere politiemannen en -vrouwen werden betrapt tijdens een groot onderzoek. Zij wachten nog op het verdict van de Kansspelcommissie. Net als voor magistraten, notarissen en deurwaarders verbiedt de wet van 7 mei 1999 gokken voor de politie.

Bron: Nieuwsblad.be [ LINK ]

Eén op drie minderjarigen kocht ooit al krasbiljet – kraslot

Vanaf hun achttiende verjaardag mogen jongeren op de lotto spelen, een krasbiljet kopen of deelnemen aan weddenschappen.

Archiefbeeld.

VAD (Vlaams expertisecentrum voor alcohol en andere drugs) organiseert elk schooljaar een bevraging bij 7.500 leerlingen uit het secundair onderwijs, over de thema’s roken, alcohol, psychoactieve medicatie, illegale drugs, gokken en gamen. Uit de resultaten van het schooljaar 2017-2018 blijkt dat één op drie jongeren een krasbiljet kochten voor hun achttiende verjaardag.

Alle soorten gokspelen zijn verboden voor minderjarigen. Vanaf hun achttiende verjaardag mogen jongeren op de lotto spelen, een krasbiljet kopen of deelnemen aan weddenschappen. Om online te gokken, het casino te bezoeken of te pokeren voor geld moeten jongeren wachten tot hun eenentwintigste verjaardag.

Dat leeftijdsverbod houdt jongeren niet tegen om op de lotto te spelen of een krasbiljet te kopen, blijkt uit de cijfers van het VAD. 27 procent van de veertienjarigen kocht ooit al een krasbiljet. Bij de vijftienjarigen stijgt dat aantal tot 33 procent.  Ook met de lotto wachten heel wat jongeren niet tot ze meerderjarig zijn. Tegen hun achttiende verjaardag speelden maar liefst één op vijf Vlaamse jongeren al minstens één keer op de lotto.

Slechts 0,8 procent speelt regelmatig

Het VAD vindt het opvallend dat de spelen van de Nationale Loterij al “goed ingeburgerd zijn op jonge leeftijd”. Directeur Katleen Peleman waarschuwt in De Standaard dat de spelen van de Nationale Loterij als opstapje kunnen dienen naar andere gokspelen zoals sportweddenschappen. Voor het VAD zijn krasbiljetten en andere lottoproducten niet onschuldig. “We zien dat mensen er evengoed verslaafd aan kunnen zijn”, zegt Peleman.

De resultaten van de VAD-bevraging wijzen niet op een probleem volgens de Nationale Loterij. De meeste jongeren die al in contact kwamen met hun producten, deden dat “ooit”. Slechts 0,8 procent geeft aan “regelmatig” mee te spelen. “We weten dat regelmaat kan leiden tot gokverslaving. Dat is hier niet het geval. Er is een groot verschil tussen ooit eens spelen en regelmatig spelen”, nuanceert woordvoerder Joke Vermoere de cijfers.

Jamie (27) kampt nog steeds met gokverslaving

Geen happy end voor gokverslaafde Jamie (27) in ‘Vandaag over een jaar’: “Gokken heeft me al 100.000 euro gekost”

 

Geen happy end voor gokverslaafde Jamie (27) in ‘Vandaag over een jaar’: “Gokken heeft me al 100.000 euro gekost”

Een jaar na zijn eerste bezoek bij Cath Luyten biecht de 27-jarige Jamie vanavond op dat hij nog steeds gokverslaafd is. FOTO: VRT

“Er was een dag dat ik 1.500 euro kwijtspeelde. Mijn gokverslaving heeft me al een klein huis gekost.” De 27-jarige Jamie is al sinds zijn pubertijd verslingerd aan kansspelen en online gokken. In Vandaag over een jaar beloofde hij Cath Luyten dat hij zijn leven zou omgooien. Maar donderdagavond geeft hij in tranen toe dat het niet is gelukt. Met zijn verhaal hoopt Jamie anderen te behoeden voor zijn fouten.

“Vandaag over een jaar wil ik verlost zijn van mijn gokverslaving.” Dat goede voornemen maakte Jamie Caluwé vorig jaar in de studio van Cath Luyten (42). Vanavond kruipt de jongeman uit Kontich opnieuw bij haar in de zetel. Maar met tranen in de ogen. Het is hem niet gelukt. “Een week geleden heb ik nog gepokerd”, geeft hij toe.

Jamie gokt al sinds z’n veertiende. “Toen ging ik met mijn vader naar de krantenwinkel. Hij liet me wedden op sportuitslagen, én we wonnen. Twee euro leverde plots 165 euro op.” Meteen had Jamie de smaak te pakken. “Ik begon geregeld te gokken. Ik vertrok vroeger naar school om langs de krantenwinkel te lopen. Tijdens de middag en na school speelde ik op de bingokast in cafés.”

De situatie werd met de jaren erger. Rond zijn twintigste deed een vriendin Jamie inzien dat hij een probleem had. Zo belandde hij bij Vagga, een vereniging voor geestelijke gezondheidszorg. “Ik sprak er met psychologen en een orthopedagoog, en even zag het er goed uit. Tot plots mijn relatie stukliep en mijn oma stierf. Dat hakte er zo hard in dat ik herviel.”

Al jaren niet gewonnen

Gokken doet Jamie op alle mogelijke manieren: van kansspelen en gokautomaten tot online pokeren. “Zolang ik maar die kick beleef. In mijn roes lijkt niets anders nog belangrijk. Maar vaak voel ik me al tijdens het spelen schuldig. Zeker als ik merk dat mijn cash geld bijna op is. Winnen? Dat heb ik de laatste jaren amper gedaan.”

De reden achter zijn verslaving zoekt Jamie bij onzekerheid. Hij kan maar niet beslissen wat hij wil in het leven. “Ik heb niks om handen wat ik echt graag doe. Dus zodra het in me opkomt om te gokken, doe ik het. Het is een drang.” Zo vergokte Jamie ooit 1.500 euro op één dag. In totaal verloor hij al de waarde van een klein huis. “Ik schat zo’n 100.000 euro. De gevolgen vallen nog mee, dankzij mijn moeder. Wanneer ik een loon of uitkering ontvang, beheert zij dat geld. Ik krijg telkens een kwart, om te overleven. Wil ik eens gaan skiën, dan betaal ik de reis in deeltjes terug aan mijn beste vriend. Ik heb geluk dat er zo veel begrip is in mijn omgeving.”

Wakker schudden

Na Jamies eerste bezoek bij Cath Luyten was er hoop. Hij bleef twee maanden gokvrij. Maar zodra hij geld had, liep het mis. “Plots had ik weer 2.000 euro verkwist. Ik had de fut niet meer om verder af te kicken. Ik schaam me kapot.”

Toch wil Jamie zijn verhaal delen, om anderen wakker te schudden. “Te veel mensen gokken. Ook in mijn vriendengroep. De bevoegde instanties moeten meer doen om het probleem aan banden te leggen. Gokken begint op steeds jongere leeftijd. Ik hoop dat ergens een tiener mijn getuigenis hoort en ermee ophoudt. Dan is het niet voor niets geweest.”

Momenteel herstelt Jamie van een angstpsychose. Hij zegt even geen grote toekomstplannen te maken. “Ik kijk niet te ver vooruit. Wel heb ik intensievere gesprekken bij de psycholoog vastgelegd. Ik wil écht iets doen aan mijn probleem.”

Bron: Nieuwsblad.be [ LINK ]

Steeds meer dagbladwinkels bieden sportweddenschappen aan 

Steeds meer krantenwinkels bieden sport­weddenschappen aan. Dat schrijft De Standaard. In 2012 waren het een 1.000-tal winkels, vorig jaar al 1.621. Het gaat zelfs zo ver dat wedkantoren zich gaan vermommen als een dagbladhandel. Op die manier kunnen ze de vaak veel strengere wetgeving die geldt voor wedkantoren op een handige manier omzeilen.

Op 7 jaar tijd is er een forse toename van het aantal dagbladwinkels waar je een gokje kan wagen op sportwedstrijden. Dat blijkt uit het jaarverslag van de Kansspelcommissie. In 2012 waren het een 1.000-tal winkels, vorig jaar al 1.621.

Een gevaarlijke evolutie, vindt Marijs Geirnaert, directeur van het Vlaams expertisecentrum rond verslaving (VAD): “Wij merken dat er echt een overaanbod komt aan plaatsen waar je kunt gokken. De overheid probeert het aantal gokkantoren een stuk te reguleren, maar door het feit dat je ook in de krantenwinkel kunt gokken, word je er constant mee geconfronteerd. En dat is volgens het VAD heel verleidelijk voor gokverslaafden: “Voor mensen met een gokprobleem is dat zeer zwaar. In een regulier gokkantoor kunnen ze geweigerd worden, maar niet in een dagbladhandel”. Op die manier worden er dus steeds nieuwe mogelijkheden gecreëerd om toch te kunnen gokken.

Voor mensen met een gokprobleem is dat zeer zwaar. In een regulier gokkantoor kunnen ze geweigerd worden, maar niet in een dagbladhandel

Ook de Vereniging van Vlaamse Steden en Gemeenten (VVSG) wil duidelijkere regels rond de dagbladwinkels. Zo pleiten zij ervoor om gemeenten een voorafgaand advies te laten geven bij het verlenen van een vergunning aan een dagbladwinkel. Want bij vergunningen voor gokkantoren is het wel verplicht om een advies te vragen. Verder vragen zij ook om een perimeter in te stellen van 1 kilometer tussen de verschillende dagbladwinkels die sportweddenschappen aanbieden.

Vermomde gokkantoren

En daar stopt de problematiek rond weddenschappen in dagbladwinkels niet. “Sinds enkele jaren ziet de Kansspelcommissie steeds meer schijndagbladhandels opduiken, dat zijn zaken die zich voordoen als een krantenwinkel, maar in feite zijn dat verdoken wedkantoren.”

“Zij doen dat om de strengere regels die gelden voor wedkantoren te omzeilen”, zegt woordvoerster Marjolein De Paepe. Voor krantenhandelaars moeten de sportweddenschappen dan ook een nevenactiviteit blijven. “Er zijn namelijk andere regels voor krantenwinkels: zo mag de inzet per dag, per speler niet meer dan 200 euro bedragen. Daarnaast mag de omzet van een krantenwinkel ook niet meer dan 49% uit opbrengsten van weddenschappen bestaan.” De Kansspelcommissie gaat nu kijken hoe het meer tegen deze vermomde gokkantoren kan optreden.

Bron: VRT.BE [ LINK ]

Online gokken ontsnapt aan controles (België)

Online gokken ontsnapt aan controles

Een telefoon met een online casino.

Casino’s verdienden in 2017 voor het eerst meer aan hun online activiteiten dan aan die in hun casino’s zelf. Dat blijkt uit het jongste jaarverslag van de Kansspelcommissie, dat gisteren verscheen. Daarin echter geen spoor van controles op de activiteiten van vergunde goksites. Dat schrijven De Standaard, Het Nieuwsblad, Het Belang van Limburg en Gazet van Antwerpen vandaag.

“Er is geen Koninklijk Besluit dat de regels voor online kansspelen bevat”, verduidelijkt woordvoerster Marjolein De Paepe. “Daarom zijn er nog geen controles en werden er ook geen boetes opgelegd.”

“Het is wraakroepend dat er geen controles zijn”, vindt Marijs Geirnaert van het Vlaams expertisecentrum rond verslaving. “Door het gebrek aan sociale controle is online gokken de meest riskante vorm.”

Foto ter illustratie.

Bron: HLN [ LINK ]

Verslaafd raken aan gokken kan iedereen gebeuren.

Gokverslaving van zoon baart Céline Dion zorgen

Céline en René-Charles in 2016.

 De Canadese zangeres Céline Dion (51) maakt zich zorgen over haar zoon René-Charles (18). Sinds de dood van haar man René in 2016 is de band tussen moeder en zoon niet meer wat het was. René-Charles houdt zich de laatste maanden alleen nog maar bezig met poker en gokken wat uiteindelijk heeft geleid tot een verslaving. Céline roept nu psychologische hulp in vooraleer de situatie verergert.

2016 was geen makkelijk jaar voor Céline Dion en haar gezin. Begin januari overleed haar man René Angélil aan de gevolgen van keelkanker en amper twee dagen later kreeg ze te horen dat ook haar broer was overleden aan kanker. De verwerking van deze twee overlijdens was voor Céline en haar kinderen niet evident. Haar inmiddels achttienjarige zoon René-Charles is de afgelopen twee jaar veranderd. Vroeger vulde de tiener zijn dagen met studeren, golven, hockeyen en af en toe eens wat poker, maar de afgelopen maanden blijft enkel nog dat laatste over. Wat begon als een hobby, leidt nu volgens Céline tot een verslaving.

Van geen vreemden

René-Charles kreeg de gokmicrobe van geen vreemden, vertelt Dion. Vader René was zelf ook bezeten door het spel. Toen hij nog leefde, hield hij ondanks zijn ziekte René-Charles in de gaten zodat hij op een verantwoordelijke manier zou omgaan met het gokken. Dat zoonlief hiermee zijn geld weleens zou kunnen kwijtspelen, is het minste van Céline haar zorgen. René-Charles is de laatste tijd met niets anders meer bezig. De zangeres wil nu professionele hulp inroepen om haar zoon terug op het juiste pad te krijgen.

Schuldgevoel

Céline gaat door een drukke periode waardoor ze het gokprobleem van haar zoon niet meteen onder ogen zag. Naast René-Charles, heeft Céline ook nog een tweeling van acht jaar oud. Eddy en Nelson vragen momenteel ook de nodige aandacht en zorg die Céline zo veel mogelijk wil geven. Momenteel is Céline weer volop bezig met optreden. Zo staat ze binnenkort in Québec en Montréal.

Bron: HLN.be [ LINK ]

Belgische Kansspelcommissie voorland van de betrokkenheid van onze Nederlandse Kansspelautoriteit?

Topman Nationale Loterij haalt uit naar Kansspelcommissie: “Ze vergist zich van doelgroep”

De Kansspelcommissie is een professionele organisatie geworden die de economische belangen en de leefbaarheid verdedigt van de uitbaters van kans- en gokspelen. Dat klaagt Jannie Haek, topman van de Nationale Loterij, aan in Le Soir. Gokverslaving is sinds de liberalisering van de markt in België een maatschappelijk probleem geworden, waarschuwt hij.

Volgens Haek wordt de Kansspelcommissie niet meer gerespecteerd door de operatoren en heeft de commissie dan ook niets meer te zeggen.

Het aanbod aan kansspelen is explosief gestegen in 2013, toen de markt werd geopend, aldus Haek. “Geschat wordt dat casinospelen en sportweddenschappen goed zijn voor een volume aan inzetten zeven maal hoger dan bij de Nationale Loterij. De evolutie van de omzet van de organisatoren van weddenschappen is sterk gecorreleerd aan het aantal gokverslaafden”, aldus Haek.

De Kansspelcommissie vergist zich volgens de gedelegeerd bestuurder van de Nationale Loterij dan ook van doelgroep. Terwijl het de bedoeling zou moeten zijn om de speler te beschermen, houdt de commissie zich bezig met de leefbaarheid van de sector, het aantal gecreëerde banen en wat via belastingen in de staatskas belandt.

Bron: Nieuwsblad (België) [ LINK ]

Gaan Ajax of Feijenoord ook gokken met shirt reclames? In België zie je nu al hoe.

Fans én verslavingsexperts ontevreden: Club Brugge zet gokbedrijf Unibet op shirts

Aanvoerder Ruud Vormer presenteert het nieuwe Club Brugge-shirt, met Unibet als sponsor. Beeld Club Brugge

Unibet, een van de grootste onlinegokbedrijven in ons land, wordt de nieuwe shirtsponsor van Club Brugge. Tot onvrede van vele supporters. “Dit werkt de normalisatie van gokken in de hand.”

Het logo van Unibet was vorig seizoen al te zien op de mouw en verhuist nu naar de voorzijde van het Club Brugge-truitje. Dat een gokbedrijf zo prominent als sponsor in beeld zal komen, schiet veel supporters op sociale media in het verkeerde keelgat. “Een blaam voor Club Brugge.” “Dat strookt toch echt niet met ons DNA?!” “Spuug-spuuglelijke sponsor”, reageren fans onder de aankondigingen op Facebook en Twitter.

Bij de voetbalclub is er begrip voor de heisa, al zou een interne evaluatie tonen dat de kritische reacties in de minderheid zijn. “We weten dat het een sector is die bezorgdheden met zich meebrengt, vooral wat betreft minderjarigen en het gevaar op gokverslavingen”, zegt commercieel manager Bob Madou. Volgens de club is Unibet op dat vlak de best mogelijke partner. In de officiële mededeling klinkt het dat Unibet zich “differentieert op vlak van verantwoord spelen”.

Marijs Geirnaert, directrice van het Vlaams expertisecentrum Alcohol en andere Drugs (VAD), moet erom lachen. “Daar gaan we toch niet naïef over zijn? Het blijft gokken. Die bedrijven weten heus wel waarom ze voetbalclubs sponsoren: het zet mensen aan tot gokken.”

DEAL VAN 6 MILJOEN

Voor Unibet is de voorkant van een voetbalshirt een gedroomde advertentiekans. Iedereen die naar een voetbalwedstrijd kijkt, ziet het logo voortdurend in beeld – precies wanneer het bedrijf fans aan het gokken wil krijgen. Het bereikt het publiek dus op het best mogelijke moment. Volgens Madou kiezen gokbedrijven ook vaker voor shirtsponsoring. Steeds strengere wetgeving heeft onlineadvertenties sterk aan banden gelegd, waardoor klassieke zichtbaarheid een interessantere investering wordt.

Doelman Ethan Horvath (links) en een steward. Beeld Twitter

Vooral in het voetbal wordt steeds meer geld gepompt. Vijftien van de zestien eersteklasseclubs in ons land hebben een of andere sponsorovereenkomst met een gokbedrijf. “Je kunt gewoon niet achterblijven”, zegt Club Brugge-woordvoerder Kirsten Willem. De commerciële waarheid is dat gokbedrijven gewoon meer geld willen bieden. Volgens bronnen is met de deal zo’n 6 miljoen euro over twee jaar gemoeid. De club wil alleen kwijt dat het budget van Unibet ongeveer drie keer zo hoog ligt als dat van andere mogelijke sponsors. Madou: “Als wij de deal niet sluiten, doet een van onze concurrenten het wel.”

GOKVERSLAVING

Het grote budget is exemplarisch voor de aanhoudende groei van de gokindustrie, zegt Arne Nilis, de zoon van ex-prof Luc. Hij kampte jarenlang met een zware gokverslaving en wierp zich de voorbije jaren op als een vocaal tegenstander van die industrie. “Een voetbalclub als Club Brugge doet zich altijd voor als een binder van de samenleving met maatschappelijke doelen. Dan is het echt ongeloofwaardig om voor een goksite reclame te maken en jonge mensen te beïnvloeden.”

“De maatschappelijke realiteit is dat weddenschappen steeds meer een deel van sport- en voetbalbeleving worden”, meent Madou. Die redenering bijt zichzelf in de staart, klinkt het dan weer bij Nilis. “De beslissing van Club Brugge werkt de normalisatie van gokken net in de hand.”

De voetbalclub benadrukt dat ze hard gewerkt heeft om de afspraken met Unibet zo ethisch verantwoord mogelijk te maken. “We zijn overeengekomen dat er geen enkele campagne kan zijn met Unibet en Club Brugge, behalve campagnes die verantwoord spelen als focus nemen.” Daarnaast zal het logo van het gokbedrijf niet geprint worden op shirts die aan minderjarigen verkocht worden. Daarop komt de slogan ‘no heart, no glory’.

Een lovenswaardige maatregel, volgens Geirnaert, die weliswaar weinig verschil zal maken. Minderjarigen mogen niet gokken, dus de sector mikt sowieso op volwassenen. “Bovendien blijft het effect beperkt, want jonge fans zien hun idolen nog steeds spelen in shirts met de sponsor erop.”

Tijdens de oefenmatch tegen Heist speelde Club met de slogan ‘no heart, no glory’ op het shirt. Beeld BELGA
Bron: De Morgen [ LINK ]

Hoe ik bijna een gokverslaafde werd

Hoe ik bijna een gokverslaafde werd

Deze week werden nieuwe regels van kracht voor online gokbedrijven. Hoe verslavend is gokken op het internet? We openden een rekening en zetten ons geld in op FC Napels, Mathieu van der Poel en een hond genaamd Beautifulscenery.

Hoe het precies begon, weet ik niet meer, maar wel dat ik op een luie zaterdagmorgen in bed besloot een rekening te openen bij Unibet: de eerste naam die blijkbaar bij me opkomt als ik aan online weddenschappen denk.

Langer dan vijf minuten neemt het niet in beslag om een rekening te openen: ik download de app, moet mijn naam, leeftijd en rijksregisternummer opgeven en mijn kredietkaart bovenhalen om mijn eerste gokrekening te spijzen. Ik besluit voorzichtig te zijn en met 20 euro te beginnen, maar krijg al snel de boodschap dat ik een bonus van 80 euro krijg als ik het dubbele stort. Dat geeft een goed gevoel: ik heb maar 40 euro betaald, maar er staat wel al 120 euro op mijn gokrekening. Ik heb al gewonnen voor ik begonnen ben.

Ik open het onderdeel met livewedstrijden. Zo op een zaterdagochtend zijn mijn verwachtingen niet al te hooggespannen, maar de keuze is enorm. Er zijn tennismatchen over zowat de hele wereld, ergens een volleybalcompetitie in Azië, veel basketbal en natuurlijk ook voetbal. Ik open de eerste streamingvideo in het rijtje en beland in een match tussen Wellington Phoenix en Newcastle Jets FC uit de Australische A-League.

Juichen

We zitten in het begin van de tweede speelhelft en het staat 1-1. Omdat ik Wellington Phoenix wel een mooie naam vind, zet ik 2 euro in op de ploeg. Ik blijf dan even kijken naar de wedstrijd, die al snel verveelt. Geen nood, ontdek ik als ik wat verder door de app scroll: ik kan nog tijdens de match op allerlei andere gebeurtenissen gokken. Wie de volgende goal maakt of aan welke kant een hoekschop valt. Ik kies voor nog een derde optie: of de volgende stilstaande fase een inworp, hoekschop, doeltrap, vrije trap of penalty wordt. Een inworp lijkt me de meeste kans te hebben, en amper een halve minuut later rolt de bal buiten en mag ik een eerste keer juichen in mijn prille gokcarrière. Met mijn inzet van 1 euro win ik 2,75 euro. Zo makkelijk gaat dat.

Mijn geluk kan niet op als Wellington Phoenix even later een doelpunt scoort en de wedstrijd uiteindelijk met 4-1 wint. Ik ben mijn bed niet uitgekomen, heb geamuseerd naar een voetbalwedstrijd aan de andere kant van de planeet liggen kijken, en met 40 euro inzet staat er 126,11 euro te blinken op mijn gokrekening. Ik besluit het wat dichter bij huis te zoeken en zie dat er vanavond wel wat wedstrijden aan zitten te komen in de Belgische voetbalcompetitie, waar ik bescheiden gokjes van 2 euro op inzet.

Het eerste wat ik de volgende ochtend bij het wakker worden doe, is de app openen om te zien hoe ik het ervan afgebracht heb. Sommige inzetten heb ik verloren, andere gewonnen, maar ik zit nog altijd boven 120 euro. In Australië zijn intussen de Central Coast Mariners tegen Adelaide United aan het spelen, en ik amuseer me door telkens te voorspellen aan welke kant de volgende hoekschop zal vallen.

Zo gaat het de volgende weken door. Ik ben geen voetbalfan, maar zet nu plots wel de televisie aan om de wedstrijden in de Champions en de Europa League te volgen. Zo word ik plots een Napels-supporter in een wedstrijd tegen Arsenal en kijken mijn kinderen vreemd op als ik luid begin te juichen omdat er tijdens Ajax-Juventus een inworp in de 37ste minuut valt.

Kleine lettertjes

Als ik nu stop, ben ik alle winst die ik met die bonus al gemaakt heb ook meteen kwijt.

Mijn gokrekening is al wat gedaald tot 110 euro, maar dat is de minste van mijn zorgen, omdat ik zeker nog enkele weken verder kan vooraleer ik mijn oorspronkelijke inzet van 40 euro dreig te verliezen. Uit nieuwsgierigheid zoek ik toch eens op hoe ik mijn geld uitbetaald kan krijgen. Ik lees in de kleine lettertjes dat die bonus van 80 euro pas echt van mij wordt als ik mijn inzet een paar keer rondgespeeld heb. Een bijbehorend grafiekje toont dat ik nog minstens acht keer zoveel moet inzetten als ik al deed vooraleer ik mijn geld effectief kan opvragen. Als ik nu stop, ben ik alle winst die ik met die bonus al gemaakt heb ook meteen kwijt.

Maar geen nood, want het blijkt dat ik die bonus ook kan inzetten in een online casino. Daarvoor moet ik wel een andere app downloaden, maar ik hoef er geen nieuwe rekening voor te openen. Ik besluit mijn kans te wagen met een spelletje poker en kom via livestreaming uit bij een bleke croupier in een te groot smokingpak die mij vanuit een of ander online gokparadijs, wellicht Gibraltar of Malta, kaarten uitdeelt waarmee ik zelf kan beslissen of en hoeveel ik inzet. Ik voel me in mijn sas: dit heb ik meer in de hand dan passief te zitten wachten tot er een hoekschop valt in een voetbalcompetitie aan de andere kant van de wereld. Ik maak een paar keer mooie winsten.

Cocaïne

Ronny Willemen van de Centra voor Alcohol- en andere Drugproblemen (CAD) Limburg glimlacht als ik hem vertel over mijn eerste stapjes in de wereld van het online gokken. Hij is een van de Vlaamse specialisten in gokverslavingen, en probeert elk jaar enkele honderden verslaafden te helpen. Hij vindt mijn verhaal herkenbaar. ‘De reclame die je lokt naar een bekende goksite, de bonussen die je overhalen om meer in te zetten en te blijven spelen, de live betting die je aan het scherm gekluisterd houdt, en de overstap naar een online casino: het zijn de gekende stapjes die je in de richting van een verslaving kunnen leiden.’

Hij vergelijkt problematisch gokgedrag met een drugsverslaving. ‘Sommige criteria zijn heel gelijklopend: steeds meer nodig hebben om hetzelfde effect te krijgen, pogingen om te stoppen maar daar niet in slagen, de verslaving niet zien of verzwijgen, steeds meer tijd en geld besteden aan de verslaving, en onrustig worden als je zonder zit. Het grote verschil is dat je gokgedrag niet zichtbaar is voor je omgeving en je ogenschijnlijk normaal kunt blijven functioneren. Zo kunnen gokkers hun verslaving veel langer geheimhouden.’

Uit wetenschappelijk onderzoek blijkt dat er heel wat overeenkomsten zijn tussen de roes van cocaïne en die van gokken, legt Willemen uit. ‘Er komen neurotransmitters zoals dopamine en endorfine vrij. Merkwaardig is dat het bij echte gokverslaafden om de stress en roes van het spelen zelf gaat, en niet om de overwinning. Je krijgt een veilig en warm gevoel in afwachting van het resultaat, dat alle spanningen wegneemt.’

Mijn schulden werden steeds groter. Heel vaak heb ik mezelf willen ophangen.

EEN EX-GOKKER

Om die ervaringen uit eerste hand te horen, spreek ik af met Sander (fictieve naam), een ex-gokker die pas vier maanden in herstel is. ‘Het is al de vierde keer dat ik volledig gestopt ben, maar nu ben ik er echt van overtuigd dat het zal lukken’, zegt de jonge dertiger. ‘Als kind zat ik al urenlang in de lunaparken te spelen op die bakken waar muntjes over elkaar heen glijden. Toen ik als beloftevolle voetballer op mijn vijftiende voor het eerst geld verdiende, is het uit de hand beginnen te lopen. Met briefjes van 50 euro zette ik eerst in op voetbalweddenschappen, maar ik schakelde al snel over op poker en daarna casino’s. Ik kan je verzekeren: als je tijdens je eerste roulettespel 200 euro inzet op een nummer en meteen 7.000 euro wint, geeft dat een enorme kick.’

Toen hij na zijn studies begon te werken als leraar in het middelbaar onderwijs zette hij zijn loon en zijn voetbalgage, samen goed voor 3.000 euro, soms op één namiddag in. ‘Vaak was mijn geld nog voor het eind van de maand op. Ik overleefde dan op eieren en brood, en heb zelfs een paar keer een doktersafspraak moeten afzeggen omdat ik gewoon geen geld had om hem te betalen.’

Om meer te kunnen inzetten, ging hij lenen en stapelde hij tot 50.000 euro schulden op. ‘Ik ging online een consumentenkrediet aan bij een bekende bank’, vertelt Sander. ‘Veel uitleg hoefde ik niet te geven: ik had het geld zogezegd nodig om een keuken te kopen, legde een vervalste factuur voor en kon weer verder. Maar de rente was moordend: 12,5 procent. Toen kreeg ik een mail in de bus: als ik 6.000 euro bijleende, zakte de rente naar 10 procent. Ook daar ben ik weer ingetrapt: het geld dat ik niet gebruikte om eerdere putten te dempen, heb ik toen opnieuw verspeeld.’

Sander zette zichzelf op de zwarte lijst van de Kansspelcommissie, zodat hij niet meer kon spelen in België. ‘Maar als de drang te groot werd, reed ik gewoon naar Nederland of Duitsland om verder te kunnen spelen. Mijn schulden werden steeds groter, zodat ik tot drie keer toe geld gestolen heb van mijn ouders. Als je niets meer te verliezen hebt, denk je er zelfs aan een nachtwinkel te overvallen. Heel vaak heb ik mezelf willen ophangen. Tot ik dankzij mijn ouders in therapie ben gegaan. Daar heb ik geleerd een groot stopteken in mijn hoofd te zetten als ik in de verleiding kom om te hervallen. Ik hoop dat de verslaving nu definitief achter me ligt, maar het blijft keihard: ik heb nog altijd 12.000 euro schulden en moet drie jaar lang elke maand 390 euro aflossen.’

Limieten

2 procent van de volwassen Belgen heeft problemen met gokgedrag.
RONNY WILLEMEN
HULPVERLENER CAD

Ronny Willemen van het CAD hoort wekelijks zulke verhalen. ‘15 procent van de gokverslaafden die zich aanmelden, heeft de jongste drie maanden aan suïcide gedacht en ooit ook al een poging gedaan’, zegt hij. ‘Gemiddeld zijn ze al 80.000 euro kwijtgespeeld aan hun gokverslaving. Vooral sinds 2010, toen online gokken werd gelegaliseerd in ons land, is hun aantal toegenomen. Wetenschappelijke onderzoeken wezen eerder al uit dat 2 procent van de volwassen Belgen problemen met gokgedrag heeft.’

Volgens de jongste cijfers van de Kansspelcommissie waren in België tijdens de eerste drie maanden van dit jaar 440.000 online gokkers actief. Velen van hen werden getriggerd door het online gokken tijdens het WK voetbal van vorig jaar, toen in een maand tijd 300.000 spelers aan het gokken waren, van wie de helft zich voor het eerst op een goksite waagde. De gemiddelde inzet per speler: 673 euro.

Gokken is big business geworden, getuige het aantal reclames op televisiezenders en het feit dat nagenoeg alle eersteklasseclubs in het Belgische voetbal een gokbedrijf als sponsor hebben. Volgens een goed geïnformeerde bron in de sector bedroeg de inzet van de Belgen bij de privéspelers in online gokken vorig jaar 6,9 miljard euro, goed voor een opbrengst voor die bedrijven van 434 miljoen euro. Van 2012 tot 2018 is de markt bijna vertienvoudigd.

Om het aantal gokverslavingen in te dammen, voerde minister van Justitie Koen Geens (CD&V) beperkingen in. Vanaf 1 juni mag er geen reclame op tv gemaakt worden voor online kansspelen en komen er reclamebeperkingen voor online weddenschappen. Het uitdelen van bonussen wordt beperkt tot 275 euro per maand en er komt een spellimiet van 500 euro per week.

Critici vinden die maatregelen een maat voor niets. Een limiet van 500 euro per week betekent nog altijd dat spelers in een maand tijd hun hele loon kunnen inzetten. En spelers kunnen zelf hun weeklimiet aanpassen. Ook het feit dat reclame op televisie überhaupt nog mogelijk is, wordt als een te grote toegeving aan de sector en de mediabedrijven beschouwd.

Voor ex-verslaafde Sander zijn de vele reclamecampagnes die hij onder ogen krijgt een marteling.

De in België erkende gokbedrijven zoals Unibet, Napoleon Games, Betfirst en Golden Palace wijzen erop dat ze al zwaar gereglementeerd zijn, dat ze veel inspanningen doen om spelers te waarschuwen voor verslavingsgedrag en dat mensen nu eenmaal gokken. In hun redenering lok je ze beter naar gereglementeerde en erkende gokbedrijven in eigen land, omdat je zo vermijdt dat ze op buitenlandse illegale sites belanden. Voor Willemen houdt dat weinig steek: ‘Het is alsof je als overheid niet alleen bedrijven erkent om propere cocaïne te leveren, maar ze tegelijk toelaat via reclamecampagnes de boodschap de wereld in te sturen dat cocaïne snuiven leuk en gezellig is.’

Voor ex-verslaafde Sander zijn de vele reclamecampagnes die hij onder ogen krijgt een marteling. ‘Ik krijg nog altijd mails op mijn naam toegestuurd met een interessant aanbod om opnieuw te beginnen. En op televisie word je gewoon overspoeld met reclame voor online gokken. Vaak wordt daarbij gesuggereerd dat je met veel voetbalkennis snel rijk kan worden. Terwijl ik ervaren heb dat zoiets pure onzin is. Als voetbalkenner krijg je wel de indruk dat je slimmer bent dan de rest, maar het blijft gewoon een gokspel als een ander, waarachter slimme algoritmes zitten die je af en toe de indruk geven dat je wint, maar je langzaam ruïneren.’

Trakteren

Dat blijkt een maand later ook aan de stand van mijn Unibet-portefeuille. Na het voetbal en pokeren ben ik overgeschakeld op roulette, races met windhonden (8 euro verdiend door in te zetten op de hond met de exotische naam Beautifulscenery!) en wielrennen. Mijn aanvankelijke inzetten van 1 of 2 euro zijn toegenomen tot 5 of 10 euro, wat voor geroutineerde gokkers nog altijd niets voorstelt. Maar mijn rekening is wel gezakt tot 65 euro.

Gokken is vaak een manier om de realiteit te ontvluchten.

EEN EX-GOKKER

Tijd om te stoppen, denk ik, wil ik mijn oorspronkelijke inzet van 40 euro niet verliezen. Maar dat blijkt niet mogelijk omdat ik nog te weinig heb ingezet om mijn bonusgeld verzilverd te krijgen. Ik ga nog enkele dagen in overdrive en zet uiteindelijk mijn laatste 25 euro winst in op wielrennen, een sport waarvan ik mezelf wijsmaak dat ik er toch iets van afweet. Ik gok op Mathieu Van der Poel in de Amstel Gold Race, en schreeuw de hele buurt bijeen als die uit een totaal verloren positie in de laatste meters naar de overwinning snelt. Het Nederlandse wielerfenomeen levert me 106,25 euro op.

Niet slecht toch? Ik speel met kleine bedragen, amuseer me tijdens de dode uren en heb in een maand tijd toch maar mooi 100 euro extra verdiend. Waarom zou ik mijn rekening niet openlaten en af en toe een gokje plaatsen tijdens een saaie voetbalmatch? ‘Natuurlijk zijn er gokkers die niet in de problemen komen’, zegt Willemen. ‘Maar ik heb te veel ellende gezien om uit te sluiten dat zelfs een gematigde speler als jij verslaafd kan geraken.’ Dat bevestigt ook Sander. ‘Voor je het weet, zit je op dode momenten niets anders te doen. Gokken is vaak een manier om de realiteit te ontvluchten, besef ik nu. Zelfs na vier maanden clean te zijn gaat er geen dag voorbij zonder dat ik eraan denk.’

Dus bij deze: collega’s, ik haal mijn rekening leeg en geef een drink met mijn gokwinst. Beloofd.

Bron: De Tijd [ LINK ]